Naderend onheil

De Nederlandse melkveehouder is hartstikke gek. Er moeten dierrechten én verplichte mestverwerking komen om dit volk te beteugelen!Afhankelijkheid maakt zwak, onafhankelijkheid maakt sterk. Dat gaat altijd op, of het nu om melkprijs, voerprijs, rente of mestafzet gaat. Wil je als melkveehouder snel groeien, dan groei je alleen in quotum en koeien. Wil je safe groeien, dan houd je de veestapel, stalruimte, grond en dus het eigen ruwvoer met elkaar in evenwicht.
Na dertig jaar melkquotum snappen we inmiddels dat als er in een quotumjaar krap melk is, boeren het nieuwe jaar vol gas ingaan. Met een prima melkprijs is het zeker verleidelijk om flink door te melken. De beslissing om af te remmen wordt vooruit geschoven en de rekensommen beginnen globaal gemaakt te worden op het moment dat de koeien op stal komen. Gewoonlijk volgt dan het ingrijpen: koeien ruimen, zachter voeren of quotum kopen of leasen. De voervoorraad, hoeveelheid beschikbare arbeid en de stand op de rekening-courant bepalen dan de keuze van de boer.
Veerijders maken nu overuren om slachtkoeien weg te werken. Maar alleen ruimen is halverwege het quotumjaar en bij de huidige 6 procent overschrijding al niet meer afdoende. Minder hard voeren helpt natuurlijk wel deels, maar voor koeien te hard 'straffen' betaal je later de rekening. Een koe die minder krachtvoer krijgt, gaat meer ruwvoer vreten en daar is dit jaar ook bepaald geen overschot aan.
Dan komen we toch aan bij het laatste 'redmiddel': quotum. Kopen of leasen? Kopen heeft voor velen iets tegenstrijdigs, omdat het quotum eindig lijkt te zijn. Er zit ook weinig muziek in leasen tegen 6 cent per procent vet. Dat komt rekenkundig haast op gelijke voet te staan met het laatste alternatief, superheffing betalen. Er is echter één cruciaal verschil.
Met leasen lever je melk waarvoor daadwerkelijk ruimte (quotum) is. Over het quotum heen melken is niets anders dan ordinair overvoeren van fabrieken en markt.
Met een verwachte overschrijding van dik 5 procent stijgt de melkaanvoer verder. De Telegraaf meldt dat de melkveehouders afstevenen op een recordboete van €130 miljoen. Voorsorterend op mogelijke dierrechten zijn er boeren die koeien kopen, melken en superheffing betalen.
Te veel leveren klinkt stoer en zolang de markt het hebben kan, prima! Maar iedereen kan snappen dat bij een stijgend aanbod het gevaar voor een dalende prijs dichterbij komt. En daarbij, wat is het signaal dat de Nederlandse melkveehouder aan de buitenwereld afgeeft? In ieder geval dat hij hartstikke gek is. Dat miljoenen euro's aan superheffing nog niet genoeg zijn om het rustiger aan te doen. En vooral, dat er dierrechten én verplichte mestverwerking moeten komen om dit volk te beteugelen! Alhoewel de markt zichzelf uiteindelijk ook wel reguleert. Kijk naar wat in de Verenigde Staten gaande is. Na een periode van snelle, eenzijdige groei in stallen en koeien verminderen de melkveehouders daar nu de risico's door te investeren in grond en jongveeopfok.