‘Melkveehouders voelen landschapspijn’

Koeien op intensief melkveebedrijf. Dit type bedrijven kan tot maatschappelijke kritiek op de melkveehouderij leiden. - Foto: Ronald Hissink
“Jullie melkveehouders zijn nu het pispaaltje van de maatschappelijke discussie over boeren”, zei een neefje tegen Hanna, toen ze in het Brabantse op familiebezoek was.“Hebben jullie ook eens wat”, voegde hij er geniepig lachend aan toe. “Praten ze tenminste niet meer over ons als varkenshouders”.Met dit verhaal kwam Hanna thuis van een verder vrolijke visite. Varkenshouders verdienen weer beter en dat bepaalt mede de stemming in huis. ‘Kleurige weiden van vroeger nu grote groene lakens’“Ik had weinig weerwoord”, vertelt Hanna wat timide.”We hadden het over een belangrijk nieuw woord van vorig jaar: ‘Landschapspijn’. Daar hadden ze het laatst bij de vrouwen van nu immers ook over. Je weet dat ik toen alleen stond in mijn verdediging van de werkelijkheid, zoals wij die zien. Dat stond ik nu weer. In Brabant zeggen ze dat de landschapspijn alleen voor rekening van de melkveehouder komt: ‘Jullie kleurige weiden van vroeger zijn immers veranderd in grote groene lakens. Koeien zie je steeds minder’. Dat is de aanleiding voor de Landschapspijn, die iedereen kennelijk plotseling voelt”.‘In Brabant zeggen ze dat de landschapspijn alleen voor rekening van de melkveehouder komt. Ze zeggen dat kleurige weiden van vroeger zijn veranderd in grote groene lakens en dat je steeds minder koeien ziet.’‘Ruwvoer groeit niet in natuurgebieden’“Ze wennen er maar aan”, vindt Hans. “Wat een gezeur. Wij moeten een goed en vooral goedkoop product leveren. Daar heb je uitstekend ruwvoer voor nodig. En dat groeit niet in natuurgebieden. Als we de weilanden weer zo maken, moeten we veel meer voer aankopen. Dat komt van ver, er moeten bossen voor worden gekapt en is milieutechnisch slechter”.Impact op landschap ‘vooral door melkveebedrijven’Het zal zo zijn, maar de burger ziet dat niet. En het neefje van Hanna heeft gelijk als hij stelt dat dit helemaal voor rekening van de melkveehouderij komt. Bij de akkerbouw heb je dat niet. Daar zijn bedrijven van honderden hectares, maar het beeld van het landschap verandert niet. Of het golvende graan of de velden aardappels en bieten bij een klein of een groot bedrijf horen, je ziet het niet. De varkens- en kippenhouders hebben te weinig grond om het landschap te beïnvloeden. Daar zijn de grote stallen het punt van discussie.‘Melkveehouderij kan mikpunt worden’En melkveehouders? Die kunnen nu best eens het mikpunt worden, zoals eerder de varkens en de kippen.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses









