‘Melkveebedrijf geblokkeerd: 25 dagen gevangen’

Geen fraude, concludeerde de NVWA‘er al binnen een uur. Toch was ons bedrijf bijna een maand geblokkeerd. Den Haag speelt weer verdeel en heers.Als een ware Nelson Mandela heb ik ze uitgezeten, de 25 dagen ‘gevangenschap’. Gevangen in de val van Carola, behoorde ik tot dé fraudeurs. Ik ben 1 van de eerste 45 geblokkeerden. Een van de sjoemelaars, één van hen die alles, maar dan ook alles voor de rest verzieken. De NVWA-inspecteur zei al na 1 uur ‘geen fraude’. Toch duurde het nog een krappe maand voor het door het RVO-systeem werd begrepen. En ik begrijp het wel. Carola Schouten, als nieuwbakken bewindsvrouw kon niet anders dan hard ingrijpen. Aan fraude werd niet getwijfeld, dat moest onderzocht en vervolgd worden. Van 7.700, naar 2.100 bedrijven, naar de inmiddels huidige 5.000 koeien waarmee mógelijk iets mis is. Inmiddels weten we dat ‘waarmee iets mis is’ voor 99% rust op administratieve foutjes of hiaten in systemen of koppelingen daartussen. Er zijn welgeteld 10 bedrijven waar met meer dan 10 dieren nog wat aan de hand is. Als een getrainde, vertrouwde en geoliede machine kwam de stroom van verontwaardiging als vanouds op gang. De volleerde verdedigers zetten de ene na de andere aanval, verdachtmaking of terechtstelling recht. Niet als één sector maar als verschillende kampen, rollend over elkaar heen. De ‘braven’ verweten de fraudeurs, de politiek en de NVWA. Verdeel en heers is nog altijd de moraal van Den Haag en de rest van de grote boze buitenwereld. Een tactiek die tot op de dag vandaag nog altijd perfect is om de landbouw te bestrijden. En een tactiek om de slachtoffers van zo veel onrecht uit de weg te ruimen om eindelijk eens hun land en milieuruimte in te kunnen nemen, want industrie en woningbouw moeten toch gestimuleerd worden. ‘Wij boeren reageren niet als één sector maar als verschillende kampen, rollend over elkaar heen’ Maar zoals in een slecht huwelijk, waarin de een domineert en de ander alles toelaat, laten wij ons overheersen. Denk aan de fipronil-, mest- en tweelingfraudes. Wij boeren blijven als slachtoffer jammeren. Totdat de even mooie, als noodzakelijke droom uitkomt, een verenigde landbouw/melkveehouderij, opererend vanuit kracht en niet als een zwak slachtoffer. Op één lijn het gelijk afdwingend en de revolutie in gang zettend. ‘Laten we als boeren op één lijn het gelijk afdwingen, misstanden te lijf gaan en rotte appels royeren’ We gaan misstanden te lijf en royeren de rotte appels op alle mogelijke vlakken. Te beginnen bij Marc Calon. Want hoe bestaat het dat leden van LTO een voorman als Calon hun kar laten trekken? Als een ware rooie rat liet hij zijn gezicht zien: de fraudeurs, het kwaad der kwaden, moeten worden bestreden. Calon deelt in het slechte huwelijk met de landbouw niet alleen een corrigerend tikje uit, maar steekt haar bruut een mes in de rug. Hoe ironisch kan het zijn? De ketter die de ketters verkettert. Wie in woningbouwcoöperatie Aedes en Blauwe Stad-verleden van Calon duikt, komt meer fraude tegen dan in de totale Nederlandse melkveehouderij de laatste 30 jaar is gepleegd. Hij roept nota bene Rabobank op mee te strijden tegen het frauduleuze kwaad. Googelt u vooral eens op Rabobank en fraude en u komt bedragen in de honderden miljoenen tegen. Het lijkt me helder dat wil LTO een greintje geloofwaardigheid houden ze niet alleen Calon dient af te zetten, maar ook zijn salaris terug te vorderen en beslag te leggen op zijn bankrekeningen. Laat ook zijn paspoort maar afnemen. Kwaad dient immers te worden bestreden. ‘Op een uitzondering na is de door Carola Schouten zo vaak genoemde fraude niets anders dan het remmen voor een flitspaal’En Carola Schouten? Ook zij heeft wat plooien weg te strijken. Op een uitzondering na is de door haar zo vaak genoemde fraude niets anders dan het remmen voor een flitskast: te hard rijden maar tijdig even het gas loslaten. Als zij de reeds getoonde daadkracht tot een gewoonte wil maken, mag ze op de wijze waarop Trump de FBI opschoont de NVWA wel eens doorlichten op dubbele – politieke – agenda’s. Na de fipronil-crisis is de insteek en aanpak van de ‘tweelingfraude’ en vooral de openbare terechtstelling van een hele sector nog voor er enig bewijs is geleverd, wederom een dubieuze veer op de NVWA-hoed. De minister, met haar reeds veelvuldig geprezen boerenbloed, krijgt boven water wie er verantwoordelijk is voor de duizenden te veel gereduceerde fosfaatkoeien en kan dan de landbouw het voorbeeld geven. Met 10 fraudeurs blijkt de melkveehouderij betrouwbaarder dan politiek en LTO bij elkaar.