Indiaas ‘megabedrijf’ traditioneel gerund

India is de grootste zuivelproducent ter wereld. De Hindoe-religie maakt afzet van oudmelkte koeien en stierkalfjes lastig.Sunil Jagannath Badhale en zijn zoon Sumit Shrikant hebben voor Indiase begrippen een mega-bedrijf met 12 melkkoeien en 438 waterbuffels. De gemiddelde bedrijfsgrootte in India is namelijk 2 koeien per bedrijf. Badhale heeft zich toegelegd op waterbuffels, omdat veel Indiërs buffelmelk prefereren boven koemelk. De jongste melkgevende koe is 3 jaar, de oudste 20. De gemiddelde jaarproductie bedraagt circa 1.200 liter melk per jaar._{Lees verder onder de foto‘s.}Geen kunstmatige inseminatie, maar natuurlijke dekking. Na 2,5 maand weet Badhale of de bevruchting is geslaagd. - Foto's Martijn KnuiversHogere melkprijsWaterbuffels geven minder melk dan de traditionele Indiase koe, maar daar staat een veel hogere melkprijs tegenover. Buffelmelk kan hij verkopen voor € 0,75 per liter, terwijl koemelk € 0,50 per liter opbrengt. Buffelmelk is vetter, dus beter om bijvoorbeeld kaas van te maken. In zijn algemeenheid heeft buffelmelk een vetgehalte van 8% en een eiwitgehalte van 4,5%, terwijl dat van koemelk respectievelijk 3,9 en 3,2% is.Badhale kent de exacte samenstelling van zijn melk niet. Hij laat het niet meten. Wel merkt hij dat als het rantsoen van de waterbuffels verandert, de melk iets vetter of minder vet wordt. Hij verkoopt al zijn melk aan straatshops in de regio. Deze afnemers betalen goed, en stellen in tegenstelling tot de verwerkende industrie geen vervelende eisen, vertelt Badhale. De melk moet gewoon lekker en goed zijn. Sunil Jagannath Badhale (54) en zijn zoon Sumit Shrikant (32) hebben voor Indiase begrippen een megabedrijf met 12 melkkoeien en 438 waterbuffels.GrupstalOndanks de schaalgrootte wordt het bedrijf nog vrij traditioneel gerund. De waterbuffels staan kont tegen kont aangebonden in eenvoudige open grupstallen. Elke stal herbergt zo’n 30 runderen, met voor elke stal een eigen verzorger. In totaal dus 15 verzorgers. Specialisatie kent het bedrijf niet. De verzorger is verantwoordelijk voor het voeren, schoonmaken, wassen van de runderen en het melken. Melken gebeurt nog met de hand. Alle koeien en waterbuffels staan kont tegen kont aanbonden in eenvoudige grupstallen.Rantsoen waterbuffelsBadhale heeft geen grond in gebruik. Alle voer wordt aangekocht en alle mest afgevoerd. Het rantsoen van de waterbuffels bestaat voornamelijk uit energierijk blad van suikerriet, maiskolvenblad (de zoete minikolfjes eten mensen zelf), linzenpeulen, bierborstel en rijststro. Elke waterbuffel krijgt daags zo’n 40 kilo. Het voer wordt aangevuld met 50 gram ‘supplementen’. Wat dat dan exact voor supplementen zijn kan hij niet zeggen, maar hij ontkent stellig dat het antibiotica zijn. Volgens hem zijn het een soort van vitamines. Per waterbuffel is Badhale daags € 0,44 aan ruwvoerkosten kwijt. De mest verkoopt hij aan druiventelers in de buurt. Daarvoor vangt hij € 25 per kar.In het voercentrum wordt het rantsoen gemengd. Blad van suikerriet bevat veel energie. Verder stro, bierborstel en blad van maiskolven.Natuurlijk dekkenElke stal van 30 koeien heeft een eigen stier. Een waterbuffel kalft eens per 2 jaar. Alle buffels worden natuurlijk gedekt. Zodra een koe tochtig is, wordt deze buiten tegen een hek vastgezet, waarna het rund door een stier gedekt wordt. Altijd 3 penetraties. Pas na 2,5 maand weet de veehouder of de bevruchting geslaagd is. Zo niet, dan volgt een nieuwe poging. Hij gebruikt geen apparatuur om dracht vast te stellen. Na 2,5 jaar, net voordat de eerste vaarskalveren in de stal geslachtsrijp zijn en voor de eerste keer gedekt moeten worden, wordt de stier vervangen door een ‘vers’ exemplaar. Hiermee voorkomt hij inteelt.In elke stal staan 30 runderen.Koeien naar rusthuisKoeien zijn binnen het hindoeïsme heilig, en mogen dus niet worden gekrenkt, laat staan geslacht. Het slachten en eten van runderen is van wetswege slechts in 8 van de 29 Indiase staten toegestaan. Rundvlees wordt gegeten door moslims, die 14% van de bevolking uitmaken. In mei 2017 stelde de Hindoe-nationalistische BJP-regering een verbod in op het slachten van runderen, maar in juli 2017 werd dit door het gerechtshof weer toegestaan, omdat het te grote gevolgen had voor de Indiase moslimbevolking. Plus voor de melkveesector. Want waar moesten alle oudmelkte koeien en buffels naar toe? Toch blijft het in de samenleving een heet hangijzer, want nog geregeld worden islamitische veetransporteurs aangevallen door extremistische hindoes.Waterbuffelmelk is vetter en eiwitrijker dan gewone koemelk, en brengt in India meer op.Jonge stier brengt € 250 opWat doet Badhale eigenlijk met zijn oudmelkte koeien en stierkalfjes? Hij lijkt het maar vervelende lastige vragen te vinden. Uit zijn hele lichaamshouding blijkt dat dit onderwerp eigenlijk een no-go-area is, en hij antwoordt in eerste instantie ontwijkend op de vragen. Na wat aandringen vertelt Badhale dat stierkalfjes 2,5 jaar worden aangehouden, en vervolgens worden verkocht als trekdier. Het gebruik van waterbuffels in India als trekdier voor karren is nog gewoongoed. Een jonge stier brengt dan zo’n € 250 op.
Elke dag maakt de verzorger een ommetje met 'zijn' koeien, ten behoeve van de spieren en klauwen.Elke stal heeft zijn eigen verzorger. Alle runderen worden tweemaal daags met de hand gemolken.Rusthuis voor oude koeienDe koeien mogen volgens Badhale na hun productieve leven op het bedrijf genieten van hun oude dag. Een stal met oudmelkte koeien is op het bedrijf van Badhale echter niet te vinden. Volgens de tolk gaan ook veel koeien naar een zogenoemde ‘goshala’, een van staatswege gefinancierd rusthuis voor oude koeien. Dat klinkt heel nobel, maar de praktijk is veel weerbarstiger. Volgens de Indiase zuiveldeskundige Sira Abdul Rahman, decaan aan het Bangalore Veterinary College, worden de koeien daar min of meer aan hun lot over gelaten. Een overtuigend antwoord van Badhale blijft uit. Badhale blijft echter benadrukken dat geen enkele koe richting slacht verdwijnt. Wellicht het meest verstandige antwoord in India.Zoon Sumit Shrikant brengt elke dag verse melk naar diverse straatshops.Grote zuivelsector in IndiaIndia is de grootste zuivelproducent ter wereld. Volgens de meest recente cijfers van het Indiase ministerie van landbouw in 2017 worden in India meer dan 355 miljoen koeien en buffels gehouden voor de productie van zuivel. De productie in 2017 bedroeg 165,4 miljoen ton zuivel, ruim 11 keer zoveel als Nederland. Daarnaast heeft het met 1,28 miljard inwoners ook een immense afzetmarkt. De zuivelsector wordt echter wel gehinderd door de religie en culturele gebruiken van het land. De meerderheid van de bevolking is hindoe, en in dat geloof is de koe heilig. Waterbuffels zijn in tegenstelling tot koeien niet heilig, maar worden in het algemeen hetzelfde bejegend. Koeien mogen wel gehouden en geëxploiteerd worden, maar hindoes mogen koeien niet doden en consumeren.Een klein vrachtwagentje brengt een lading maiskolvenblad. Het bedrijf voert alle voer aan en alle mest af.