‘Fosfaatrecht en onrecht’

Politiek en LTO willen de fosfaatregeling niet aanpassen: de winst van de een is het verlies van de ander.Het stof rond de toekenning van fosfaatrechten is wat neergedaald. De meeste melkveehouders weten waar ze aan toe zijn, ze weten hoeveel rechten ze hebben en hoe het berekend is. De grondslag is het aantal dieren op 2 juli 2015. Bij bedrijven die niet grondgebonden zijn, is er gekort, tot maximaal 8,3%. Er zijn minder rechten toegedeeld dan het fosfaatplafond toelaat. Het ministerie denkt dat er de komende tijd fouten hersteld moeten worden die de fosfaatproductie doen oplopen, en ze houdt rekening met rechtszaken die ze kan verliezen. Er lopen immers allerlei procedures bij de rechter en bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven. De gevaarlijkste voor de minister zijn de zaken waarin geclaimd wordt dat eigendomsrechten van veehouders zijn geschonden. Als Schouten die verliest, is het hek van de fosfaatdam, want dan stort de hele regelgeving in en is de chaos compleet. Andere procedures gaan over specifieke groepen; als ze er daar eentje van verliest, komt er weliswaar wat extra fosfaat bij, maar blijft het stelsel intact.Landschap en koe-in-de-weiDankzij Boer zoekt vrouw-vrouw Yvon Jaspers weet half Nederland (1,7 miljoen kijkers) dat de fosfaatregels bedrijven hard kunnen raken. Boerin Agnes barstte in tranen uit over de mogelijke gevolgen voor haar bedrijf. En inmiddels heeft een bijzondere combinatie van min of meer bekende Nederlanders, Benny Joling van Normaal, professor Willem Bruil, Annie Schreijer-Pierik en nog een paar, in een open brief gevraagd om extra rechten voor snel gegroeide bedrijven. Het was nogal een merkwaardige brief, want er stond in dat deze bedrijven zorgen voor een fraai landschap met koe-in-de-wei. De categorie snelle groeiers is volgens mij juist niet het voorbeeld van landschapsonderhoud en koe-in-de-wei, het zijn gemiddeld genomen bedrijven die op bulkproductie zijn gericht. Niets mis mee, maar als het over landschap en koe-in-de-wei gaat, hebben grondgebonden, biologische en bijzondere rassen-bedrijven meer recht van spreken. En als Schreijer-Pierik echt wat wil, ze is van het CDA en die zit in het kabinet. Kortom, spel voor de bühne.En inderdaad, ook voor biologische bedrijven en bedrijven met bijzondere rassen is (door anderen) gevraagd om meer rechten en uitzonderingen. De politiek houdt zich stil, en LTO en anderen ook. Meer rechten voor de een is minder rechten voor de ander, en dat wil niemand voor zijn rekening nemen. Ik stond niet onder de open brief, want ik heb steeds gewaarschuwd dat er een ingreep aankwam en dat snelle groei een groot risico was. Een stal bouwen met weinig financiële buffer, in zo’n situatie, is een hachelijke onderneming. Niettemin gun je niemand de ellende die dat soort verkeerde bedrijfsbeslissingen veroorzaakt, ook boerin Agnes niet.