‘Even een dammetje maken: bureaucratische onzin’

We wilden onlangs, om wat efficiënter te kunnen werken, een dam maken in een kavel die we recent verkregen hebben.

De rayonbeheerder van ons provinciale waterschap geeft zijn telefoonnummer niet weg, dus probeerde ik via kantoor maar die man te bereiken. Ik kreeg een mevrouw aan de telefoon en vroeg haar naar de desbetreffende man. De mevrouw vroeg gelijk waar het dan over ging, ik antwoordde dat ik gewoon even met de man wilde overleggen. Dat viel niet zo in goede aarde, want wie ik dan was, en mijn naw-gegevens moesten op tafel komen, en ja toch eigenlijk ook het doel van mijn belletje. Ik antwoordde dat ze me beter gelijk even had kunnen doorverbinden, dan waren we al lang klaar geweest!

Maar zo werkt het natuurlijk niet. Er moest toch echt een vragenlijst worden ingevuld, want dan kunnen wij daar een zaaknummer aan hangen en zodoende alle correspondentie daar in doen, want ja de mensen van het waterschap hebben het al zo verschrikkelijk druk. Een rechtstreeks telefoontje past er echt niet zomaar bij. Daar zakt toch je broek van af zeg. Ik zei laat maar zitten, ik ga mijn gang wel zonder overleg.