De winst van Thieme

Tijdens het verorberen van ons kerstkonijn voelde het net alsof Marianne Thieme aan tafel zit.Het is fantastisch dat ze de slag heeft verloren met de afwijzing van het verbod op rituele slacht in de Eerste Kamer. Dat verdient deze vrouw, die mensen vernedert en dieren verheerlijkt. Maar heeft ze echt verloren?

Ik denk eerder dat ze heeft gewonnen. Ze heeft de discussie over dierenleed nadrukkelijk op de agenda gezet. Op een geraffineerde manier. Nog nooit hebben we in zo’n korte tijd zoveel beelden van bloedende, pas geslachte dieren gezien in de krant en op TV. Daarmee zet ze de schijnwerper op het doden van dieren. En wees nu eerlijk, het slachten van dieren is geen prettig gezicht. Vooral niet voor de mensen uit de stad, die denken dat de melk en biefstukjes uit de supermarkt komen. Het bloedbad bij slachten schrikt mensen af. Men koopt minder. Dat heeft Thieme bereikt.

Vroeger stonden de mensen dicht bij de natuur. Het was normaal dat dieren werden geslacht. Je moest leven en overleven. Dat is nu anders. Welvaart brengt andere vragen mee. Zoals: Wil ik wel dat er een dier gedood wordt om mij te voeden?

Nu nog een kleine minderheid. Ik hoop dat het zo blijft. Want het is een luxeprobleem. Als we honger zouden hebben at iedereen vlees. Als Thieme op een onbewoond eiland zat, met alleen dieren als metgezel, zou ook zij vlees zou gaan eten. Om te overleven zou ze zeker ritueel gaan slachten.

Maar ze zit niet op een onbewoond eiland, maar in het welvarende Nederland. Daarom kan Thieme winnen. De regels voor het slachten van dieren worden enorm aangescherpt. Het dierenwelzijn is er mee gediend.

Uiteindelijk kan dat ook goed zijn voor de boer. Zijn imago verbetert als de zorg voor het dier groter wordt bij het slachten. Winst dus op alle fronten?