Boerin Elli: ‘Mijn mentale strijd zit van binnen’

In 2005 stond Elli ook al eens in Boerderij. Ze begon toen haar verhaal met te zeggen dat ze boerin zijn heerlijk vond. Niemand die zegt wat je moet doen en hoe, het beviel haar uitstekend. Nadeel van dat vrije boerderijleven was dat ze nooit klaar was. Als ze zichzelf een uitspatting gunde, was dat een halfuurtje niksen.Terugkijkend vermoed Elli dat juist die instelling haar misschien wel de das heeft omgedaan, want ze werd ziek. Drie jaar geleden raakte plotseling haar blindedarm ontstoken. De oorzaak bleek een tumor die de blindedarm afknelde. Drie dagen nadat ze bij de dokter was geweest, lag ze op de operatietafel. “Je schrikt je kapot”, zegt ze, al weet ze niet alles meer zo precies. Omdat ze in het ziekenhuis lag, ging veel van wat er op de boerderij gebeurde langs haar heen. In no time moesten haar taken worden overgenomen, er kwamen buren, vrienden en kennissen om te helpen met melken, voeren en kalfjes verzorgen, de studerende dochter kwam spoorslags naar huis om de huishouding over te nemen en de dochter die in Australië aan het backpacken was, stapte op het eerste vliegtuig terug naar huis. “Het was niet alleen voor mij een klap, het raakte iedereen.”