‘Boeren mogen nog altijd trots zijn’

Jan van Weperen – melkveehouder in Oosterwolde – stopt na 8 jaar als columnist voor Boerderij.Dit is mijn laatste column na 14 jaar. Ik begon in 2005 bij Nieuwe Oogst waar ik 6 jaar lang met veel plezier stukken aanleverde. Ik stopte er omdat er censuur optrad. Daarna stuurde ik een geweigerde column naar Agrarische Dagblad (nu Boerderij Vandaag). Voor dat blad heb ik een kleine 8 jaar naar volle tevredenheid geschreven.Het schrijven gaat mij gemakkelijk af. Of beter gezegd: ik heb het in de loop der jaren als steeds gemakkelijker ervaren. Het formuleren van gedachten in woorden was eerst best een zoektocht. Mijn eerste columns waren vaak te abstract, maar het is net als lesgeven: eerst moet je de eerste goede golflengte vinden, want anders praat je over de leerlingen heen.De krant en website zijn voor mij prachtpodia om mijn opvattingen met de lezer te delen. In columns kun je je best wat vrijheden veroorloven. Het moet een beetje prikkelen.Altijd veel reactiesReacties heb ik veel gehad. Soms instemmend, maar best vaak ook afkeurend. Ik heb ze zoveel mogelijk gelezen vanuit de optiek of de reactie inhoudelijk ging over de boodschap die ik probeerde te zenden. Lezers bedankt, jullie hebben mij beter gemaakt. Soms namen lezers en ik columns ook per telefoon door. Meestal gebeurde dat constructief, soms aanmatigend. Dat laaste had ik regelmatig met ene meneer die nu in de Tweede Kamer zit. Hij begrijpt het nog steeds niet. Reactie op reactie via de krant heb ik nooit gegeven. Ook niet toen Vergaderboer zijn toorn op mij richtte. Dat is beneden mijn niveau. Ik stop met het schrijven van columns omdat ik meer quality time wil; meer grip op de eigen agenda. Al is er nog altijd inspiratie. Elke dag dienen zich weer nieuwe onderwerpen aan. Wat dat betreft zou ik jaren kunnen doorgaan. Op dit moment werk ik doordeweeks als docent op het Nordwin College en doe ik bestuurswerk voor het waterschap. In de weekenden geniet ik van een keer melken en houd ik me bezig met inseminaties en klauwverzorging. Ik waardeer het waterschapswerk zeer. Het is een prachtklus en veel wordt beïnvloed door klimaatverandering. Ik vind het ook geweldig dat ik kan lesgeven aan de volgende generatie noordelijke veehouders. Hun leefwereld wordt daardoor ook een beetje de mijne en dat geeft energie. Met die nieuwe boeren zit het wel goed. Meer duurzaamheid, wel rationeel denkenTot slot nog dit, want ik kan het niet laten: boeren mogen trots zijn. De huidige welvaartsstaat is voor een groot deel te danken aan de agrarische sector. Niets hoeft zo te blijven, veel behoort te veranderen. En nieuwe inzichten leiden tot meer duurzaamheid. Máár: bekijk dat wel rationeel.