‘Andere politieke wind: toekomstgericht beleid’

Het is tijd voor een overheid die keuzes maakt en toekomstgericht beleid ondersteunt.Nog steeds geen kabinet. En het duurt nog wel even. Helaas, want er is echt wel behoefte aan daadkracht en nieuw beleid op heel wat onderwerpen. De verkiezingen waren in maart en staatssecretaris Van Dam maakte al langer geen keuzes. Hij zat zijn tijd uit en is per september aan zijn nieuwe baan begonnen. In zijn terugblik benadrukte hij dat de veehouderijsector zelf de schuld is van de productiegroei en zelf voor oplossingen had moeten zorgen. ‘Juist bij tegengestelde belangen is er een rol voor de overheid’Dat is een merkwaardig geluid voor een politicus. Politici moeten overheidsbeleid maken, daar waar het mensen, bedrijven en/of organisaties zelf niet lukt om tot eerlijke en reële oplossingen te komen. Juist bij tegengestelde belangen is er een rol voor de overheid. Het is merkwaardig, als een staatssecretaris dat niet weet. In het debat over de fipronil-affaire toonde hij die houding ook. Hij vindt dat je als ondernemer verantwoordelijk bent voor wat er op jouw bedrijf gebeurt, dus ook voor de stoffen die je gebruikt. Dat is logisch, maar als er sprake is van fraude, misleiding of criminaliteit ligt dat toch anders, lijkt me. Dan heb je als overheid een taak om erger te voorkomen en slachtoffers te helpen. Dan kunnen we bij inbraken of overvallen ook wel zeggen dat er geen rol is voor de politie. Ieder moet zelf maar zorgen voor een goede beveiliging.Toekomstgericht beleidLaten we hopen dat een nieuw kabinet wel een juiste opvatting heeft over de rol van de overheid; keuzes maken en bescherming bieden waar het mensen zelf niet lukt. Hopelijk met ruimte voor toekomstgericht beleid:gebaseerd op feiten in plaats van emoties, bijvoorbeeld een discussie over weidegang waar het echt gaat om dierenwelzijn;gebaseerd op echte (milieu)metingen en niet op (verouderde) modelberekeningen, zoals nu bij de mest- en ammoniakdiscussies;met oog voor de praktijk met onvoorspelbare weersomstandigheden die zich niet houden aan data die achter een bureau zijn bedacht;met regels die op tijd worden aangekondigd en niet steeds worden bijgesteld, zoals de grootveeregeling het afgelopen jaar;met oog voor klimaatdoelen en het sluiten van kringlopen, zonder een enorme papieren rompslomp om dat te bewijzen. Dus geen verplichte KringloopWijzer. Je kunt meer en betrouwbaardere informatie krijgen als je een representatieve steekproef van alle bedrijven neemt, en die ondernemers vraagt om – betaald – gegevens aan te leveren. Daarop kan beleid voor alle bedrijven worden gebaseerd, met winst voor iedereen; met zo nodig pijnlijke keuzes, maar dan mét bijbehorende overgangsregelingen.