‘Actiegroepen cirkelen als aasgieren rond hun prooi’

Ik ben iemand die de actualiteit op de voet volgt. Uiteraard met iets meer aandacht voor alles wat onze sector aangaat.Wat mij daarbij opvalt is dat men afgaande op de omschrijvingen van de onderwerpen blijkbaar van de ene crisis in het andere schandaal rolt. Denken we maar aan de bankencrisis, het schandaal van sjoemelsoftware in dieselauto’s, de zakkenvullende politici via mandaten in allerlei schimmige organisaties, de aankoop van nieuwe legervliegtuigen, de fipronil-crisis en uiteraard het jongste Belgische vleesschandaal. Een voedingspatroon zonder vleesDe meeste van deze problemen eindigen in het opstappen, meestal nog met een flinke opstapvergoeding of promotie, van de hoofdrolspelers. Behalve wanneer er een probleem is ergens in de voedselketen. Dan is opeens heel de sector rot, schreeuwt men moord en brand en heeft iedereen in de sector slechte bedoelingen, terwijl er nooit een risico voor de volksgezondheid geweest is. Heeft er al eens iemand stilgestaan hoe dergelijke uitspraken aankomen bij onze hardwerkende boeren? Die elke dag – en dat bedoel ik letterlijk – van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat in de weer zijn om hun dieren en teelten met de beste zorgen te omringen.Het is duidelijk dat hier andere overwegingen spelen. Bepaalde actiegroepen grijpen elke gelegenheid aan om de landbouwsector te demoniseren en telkens weer slagen zij erin de nodige media-aandacht te krijgen. Het is vooral uit de hoek van de vegetariërs/veganisten, dat men maar blijft komen met telkens nieuwe “schokkende beelden” uit de industriële veehouderij. Als aasgieren cirkelen zij rond hun prooi, wat wel heel cynisch is voor een vegetariër! Hun doel is niet de leefomstandigheden van de dieren te verbeteren, maar door de consument te misleiden en te bruuskeren deze te bekeren tot een vleesvrij voedingspatroon.Blijven communiceren over dierenwelzijnIk heb in discussies met dergelijke mensen – waarin koeien afgeschilderd worden als weinig efficiënt en slecht voor het milieu – al dikwijls voorgesteld dat zij gerust bij mij in de weide gras mogen komen eten. Verder merk ik dan ook fijntjes op dat onze koeien heel wat reststromen van de humane voedingsindustrie valoriseren door ze om te zetten tot vlees en melk. Denk maar aan bietenpulp, draf, sojaschroot, aardappelschillen, enzovoort. Ik heb ondertussen ook al wel door dat je dergelijke fanatici niet op andere gedachten kunt brengen, maar dat neemt niet weg dat het belangrijk is om als sector te blijven communiceren met de andere consumenten en te blijven vertellen hoe veilig, kwalitatief en met respect voor dierenwelzijn ons vlees geproduceerd wordt.Foto: Koos GroenewoldNatuurlijk stel ik mij ook vragen hoe het mogelijk is dat men vlees dat over de houdbaarheidsdatum is, zogezegd door een menselijke fout in het geval van het kalfsvlees, nog probeert te exporteren. Maar dat wil nog niet zeggen dat alle boeren sjoemelaars zijn, wij leveren namelijk gezonde levende dieren af aan het slachthuis, van een vervaldatum is hierbij dus geen sprake! Als iedereen op zijn plaats in de keten zijn verantwoordelijkheid en beroepsethiek ter harte neemt kan de consument zeker zijn van de veiligheid van het vlees dat in de winkel ligt. Onder de kostprijs leverenAfgelopen vrijdag tijdens de algemene vergadering van MCC–Vlaanderen, waar de voltallige landbouwpers aanwezig was, bedacht ik me dat de algemene pers ontbrak. Uit het jaarverslag blijkt nogmaals wat een topkwaliteit melk de Vlaamse melkveehouders afgelopen jaar weer afleverden aan de zuivelfabrieken. Deze resultaten zouden de algemene pers moeten bereiken, maar blijkbaar hebben we als landbouwsector te weinig de reflex om aan iedereen te laten zien hoe goed we bezig zijn. Terwijl we de mensen die de landbouwbladen lezen al lang niet meer hoeven te overtuigen van dit gegeven. Als de consument zou weten welk kwaliteitsproduct hij in zijn glas krijgt zou hij ook gaan beseffen dat melk voor 59 cent per liter – zoals een grootwarenhuisketen deze week in zijn folder aanprijst – nooit een eerlijke vergoeding voor de melkveehouder kan opleveren. Want zolang de consument het normaal vindt dat de supermarkten vlees, groenten, melk en ander fruit met kortingen blijft verkopen zal de primaire producent altijd de uitgeperste citroen zijn, die regelmatig zijn kwaliteitsvolle producten onder de kostprijs moet afleveren.