‘Aan winters weer heb ik een broertje dood’

Ik had de stille hoop dat we er deze winter net zo vanaf zouden komen als de laatste jaren; niet meer dan een weekje met een paar graadjes vorst en klaar. Maar deze keer werd het het toch echt serieus.De voorspellingen waren al niet mis: een berg sneeuw, temperaturen tot -10 met een stormachtige oostenwind erbij die het laat aanvoelen als -20, Siberisch koud! Daarom begon ik in de aanloop naar het weekend maar voorbereidingen te treffen. Rondpompsystemen testen, alle hoekjes en kiertjes dichtduwen, heteluchtkanon tevoorschijn toveren en nog veel meer. Potdichte, stormbestendige stal“Wat ben je toch allemaal aan het doen, pap?” vroeg zoonlief. “Vind je dat allemaal niet wat overdreven? Doe de ventilatiegordijnen bij de koeien gewoon dicht en klaar is Kees, toch?” Ik glimlachte even en vervolgde mijn voorbereidende werkzaamheden, terwijl iedereen zich op de naderende winter verheugde. Maar als anderen sneeuwballen gooien en ijspret hebben, hebben wij meestal onze handen vol aan het oplossen van de opstapelende problemen. Vrijdagmiddag resteerde nog een aardig lijstje met te regelen zaken. Zaterdag dus maar alle personeel opgetrommeld voor de laatste acties. Met name de achtergevel van een van de stallen vroeg aandacht, want die was vanwege de aanbouw van het nieuwe gedeelte nog vrijwel open. Met balken, bouwhekken en kleden zijn we de hele dag bezig geweest om die wand potdicht en stormbestendig te maken. Daarna hebben we de pompsystemen aangezet, een klein kacheltje bij de kalveren geplaatst en eentje in het tanklokaal. En toen was het alweer bijna avond. Stormachtige oostenwind met sneeuwDie avond ging het echt los! Er zette een stormachtige oostenwind op en er viel een dag lang fijne sneeuw die door de wind op hoge duinen werd geblazen. Buiten was het beslist geen pretje, je kon niks zien en het was ineens ijskoud. Zondagmorgen ben ik wat vroeger opstaan om bij de melker te kijken of er nog problemen waren. In de stallen hoorde je de wind bulderen en overal aan trekken, het maakt dat het nog kouder aanvoelde. Koeien voeren met de deuren dicht, waterbakken controleren, snel een baantje schuiven en zout strooien voor de rmo die ’s ochtends tegen half 7 altijd de melk komt halen. Melkstal keurig vorstvrij, waterpompen doen hun werk en de achterwand geeft geen krimpAan dit soort weer heb ik een broertje dood maar het is wel fijn om te zien dat al je inspanning ervoor zorgt dat er geen problemen waren. Melkstal keurig vorstvrij, waterpompen doen hun werk, de achterwand gaf ondanks dat die vol in de wind stond geen krimp. Geen zuchtje wind in de stal en dan gaat het lang goed. “Het is toch maar goed dat je alles zo goed hebt dichtgemaakt, pap”, zei mijn zoon, waarop ik een glimlach niet kon onderdrukken. Alle extra werk en ergernisjes ten spijt was het de laatste vorstdagen toch genieten van al die blije mensen op schaatsen bij ons op het meer. En al ging dat hier en daar niet helemaal corona-proof, dit was wel even goed voor de mensen. Op naar het voorjaarDe weerberichten geven voor het naderende weekend temperaturen van rond 15 graden aan, boven nul wel te verstaan. Ik kan niet wachten tot het voorjaar zich weer aandient. Over genieten gesproken.