Boerenblog

2 reacties

‘Zoeken naar kansen binnen kalversector’

Jezelf ingraven en afschermen voor de buitenwereld helpt niet, zegt Hans Luijerink.

Minister Schouten heeft ons, de kalversector, uitgedaagd een toekomstvisie te creëren. Na de omschakeling van individuele boxen naar groepshuisvesting en de oprichting van SKV hebben we niet veel meer gedaan. In de nieuwe visie zijn dierenwelzijn en stalemissies belangrijke items. Maar worden de extra kosten die kalverhouders daarvoor gaan maken straks wel door de slachterijen vergoed? Contracten duren meestal maar een paar rondes. Na investeringen ben je meer dan 20 jaar voor de bank aan het werk!

Proactief meedenken

We moeten als kalverhouders proactief meedenken. Wat we kunnen verduurzamen, moeten we doen. Maar ook de handelaren, contractgevers en voerfabrieken zullen stappen moeten zetten. Lange-afstandstransport is bijvoorbeeld een zwaar maatschappelijk issue. We moeten daarom geen kalveren meer uit de Baltische staten of Polen halen. Daarnaast moet de kwaliteit van het transport omhoog. Dat is aan onze integraties en handelaren om op te pakken.

Nauwer samenwerken met melkveehouderij

Door nauwer samen te werken met de melkveehouderij kunnen we een kwaliteitsslag maken die in ons voordeel werkt. Kortom, als we duurzamer en in kringloop willen werken, moeten we met alle partners in de keten aan het werk. Dat lukt alleen als je wilt luisteren naar de ander en daarna pas de match maakt met je eigen belangen. Durf je als keten te verplaatsen in de druk die op de primaire houderij ligt. Duurzaamheid bereik je alleen samen. Jezelf ingraven en afschermen voor de buitenwereld helpt niet.

Stoppers

Hoe zullen wij in 2030 kalveren houden? De stalemissies zullen gereduceerd zijn, kalveren hebben dan een zacht ligbed en voldoende ruimte en de mest wordt voor een groot deel verwerkt tot een hoogwaardig product dat misschien wel geld oplevert. Niet iedereen kan daarin mee. De gemiddelde leeftijd van kalverhouders is hoog. Een groep zal aangeven dat ze niet wil investeren en op termijn stoppen. Die tijd moeten we hen ook gunnen zodat ze schuldenvrij hun bedrijf kunnen beëindigen, liefst met een mooi pensioen eruit.

Investeren in toekomst

Wij proberen met ons bedrijf altijd in de voorste linies te lopen; steeds opnieuw investeren om bij de tijd te blijven zodat er toekomstperspectief is. Of we daar goed aan doen, weet ik niet.

De kwetsbaarheid van onze bedrijven neemt toe terwijl de bedragen die erin omgaan steeds groter worden

Of het nu groeien, consolideren of stoppen is: het hebben van een goed plan voor de komende 5 tot 10 jaar is essentieel om de juiste keuzes te kunnen maken. Markten zijn volatieler en de maatschappij kijkt kritisch met ons mee. De kwetsbaarheid van onze bedrijven neemt toe terwijl de bedragen die erin omgaan steeds groter worden.

Maatschappelijke acceptatie

De kalfssector is een verlengstuk van de melkveehouderij. In een straal van 500 kilometer rond Nederland zitten ontzettend veel melkkoeien en heel veel consumenten die wellicht een dag minder vlees gaan eten. Maar wat ze eten kunnen wij als geen ander invullen met ons kalfsvlees. Aan ons de taak om op de juiste manier te verduurzamen zodat wij maatschappelijk geaccepteerd blijven en ons product ‘gedragen’ wordt. Voldoende uitdagingen dus waarbij we tijdig de juiste keuzes moeten maken.

Laatste reacties

  • Vhouder

    ja lekker voorop gaan lopen en zelf vast wat maatregelen verzinnen helpt niks wat voor de overheid is het toch nooit genoeg stil houden en kont tegen de krip

  • Mbmb

    Ambitieuze actieplannen, verduurzaming, investeringen, uitdagingen, blabla, maar geen woord over de vraag hoe dat alles terugverdiend moet worden. Krijgen we dan meer voor onze producten, ik weet er niets van. Kunnen we als boer de extra kosten aan iemand doorberekenen, nee toch. In Brabant worden de boeren nual letterlijk uitgerookt met kostbare extra eisen, die echt niet terug te verdienen zijn, zo kom je er ook vanaf. Wanneer gaan de ogen nou eens open.

Of registreer je om te kunnen reageren.