Redactieblog

4 reacties

‘Om te kunnen polderen moet je elkaar verstaan’

“Waaraan denk je bij Nederland?”, werd ons afgelopen week gevraagd door een hoogleraar die zich bezighoudt met filosofie en maatschappelijke transformatie. In de groep kwam het woord ‘polderen’ als eerste bovendrijven

Samenwerken en compromissen sluiten. Wij vinden dat we daar goed in zijn. Persoonlijk dacht ik eerder aan ‘vrijheid’. Ik realiseer me dat ik geboren ben in een land dat burgers de grootst mogelijke vrijheden geeft in een cultuur waar ‘anders’ geaccepteerd wordt, veel meer dan in heel veel andere landen.

Het klinkt bijna ideaal. En toch merk ik dat groepen met verschillende ideeën elkaar steeds minder open benaderen. Het is wij tegen zij en het lijkt erop dat ook de landbouw continu aan de beurt is. Maar zo kom je nooit tot een oplossing van problemen.

Teruggang aantal insecten

In de discussie over de teruggang van het aantal insecten kun je een aantal vragen stellen. De eerste is of het werkelijk zo is. Dit is geen ontkenning maar een oprechte vraag. Hoe is de beginwaarde bepaald? Hoe is gemeten? Waar is gemeten? Is beide keren op dezelfde plaats en manier gemeten? Over welke soorten insecten gaat het? Als er een verschil tussen beginwaarde en recente waarde gemeten is, moet je gaan onderzoeken welke oorzaken een rol spelen. En daarbij: meten is weten. Aan aannames heeft niemand iets. Daarna komt de vraag: kunnen wij landbouwers hierin iets betekenen?

Hetzelfde geldt voor stikstof- en fosforverbindingen uit mest die op het land terechtkomen. Ik lees dat bomen doodgaan door een overschot hiervan. Mijn schoonvader herinnert zich dat de weilanden vroeger blauw zagen. Dat was niet van te weinig mest, kan ik verklappen, en de bomen gingen niet dood.

Objectief onderzoek

Wat wij nodig hebben, is een open vizier zodat objectief onderzoek kan plaatsvinden naar veranderingen in de wereld om ons heen. Vooronderstellingen leiden niet tot juiste antwoorden, maar tot boosheid en onbegrip. Dat is een heel nare basis om samen verder te komen.

Om succesvol polderen een kans te geven moet iedereen van zijn eiland af durven te stappen. Het droogleggen door Leeghwater had een functie. Land werd verbonden met nieuw land. Het lijkt erop dat wij opnieuw moeten leren te verbinden met niet-agrariërs.

Laatste reacties

  • Bennie Stevelink

    Om te kunnen polderen moet men eerst eerlijk zijn over de doelstelling die verschillende partijen nastreven. En daar gaat het vaak meteen al mis.
    Dieractivisten die praten over dierwelzijn, je kunt er eindeloos mee polderen. Maar als ze in werkelijkheid vegetarisme willen is polderen over dierwelzijn alleen maar een schijnbeweging.

    Verschillende groeperingen die de laatste tijd over insecten beginnen terwijl ze in werkelijkheid een recreatief platteland willen met landbouw uit het verleden. Je kunt dan polderen over insecten maar daar gaat het niet om.

  • agratax(1)

    Claudia je trekt weer het boete kleed aan in het eind van je goede betoog. Niet alleen de boer moet van zijn eiland afkomen, maar zeker al die burgers, die zich opwerpen als specialisten als het over landbouw, milieu dierenwelzijn etc. gaat. Wij boeren kunnen het in hun ogen alleen goed doen als we direct hun weg inslaan ongeacht de gevolgen. Willen we het dilemma oplossen in jouw optiek moet de boer uit zijn loopgraaf komen en dat kan dan alleen overgave betekenen en een vredespact tekenen waarbij de andere groepen bepalen wat er in komt te staan. Dit zul je toch niet voor ogen hebben.

  • wittewelle1

    @agratax: je hebt volkomen gelijk! Dat heb ik zeker niet voor ogen. We kunnen laten zien met betrouwbare onderzoeken dat het anders is dan wordt voorgespiegeld!

  • alco1

    Ik had het ook in mijn lied staan:
    Maar wat ons stoort zijn berichten in de media.
    Er wordt gegist, gelogen en gemanipuleerd.
    Benieuwd: Toets mijn naam in op Facebook, met tweelingfraude.

Of registreer je om te kunnen reageren.