Boerenblog

2 reacties

‘Nederlander in het buitenland’

Onze kinderen zijn zo Noors als het maar kan. Wij zitten een beetje tussen wal en schip.

Als geëmigreerde boer is er altijd een thema dat terugkeert. Verlangen naar ‘thuis’. Wat is thuis? De Noren om ons heen vragen ook wel eens als we een korte vakantie naar Nederland reizen, of we naar huis gaan. ‘Godt å komme hjem?’ Is het fijn om weer thuis te zijn?

Leuke dingen op de hoek van de straat

Onze kinderen zijn zo Noors als het maar kan. Ze eten brunost (bruine zoetige ‘kaas’ gemaakt van wei) en smaakloze Norvegia. Van kroketten houden ze niet zo. In de winter langlaufen ze en ze houden erg van alpineskiën. Schaatsen kunnen ze eigenlijk niet. En van Nederland hebben ze vooral de gedachte dat mensen altijd zo heerlijk vrij hebben. Leuke dingen zijn op de hoek van de straat, een speelbos met neven en nichten, naar de dierentuin en Avonturenpark Hellendoorn.

Geluk zit in een kopje koffie samen, of in een lange tafel in de zon. Foto: Eleonie Pijl
Geluk zit in een kopje koffie samen, of in een lange tafel in de zon. Foto: Eleonie Pijl

Herinnering aan wat we hebben achtergelaten

Maar voor ons is een bezoekje aan Nederland ook altijd een herinnering dat we het hebben achtergelaten. Dat onze vrienden verder gegaan zijn op een pad waar wij niet meer elke keer deel van uitmaken. Dat wíj ook verder gegaan zijn. Op een heel ander pad, een andere taal, een andere cultuur en manier van met elkaar praten. Een beetje tussen wal en schip dus.

Waarom verlang je naar iets anders?

Je hebt het goed in je nieuwe woonland. Dat merk je aan het eind van de vakantie ook. Maar waarom verlang je dan naar iets anders? Waar heb je heimwee naar? En wanneer? Rond de feestdagen? De verjaardagen van de kinderen? Wanneer de Nederlanders kunnen beginnen met stront uitrijden in het voorjaar? Of tijdens de Olympische Spelen, wanneer de Noorse tv enkel langlaufen en biatlon uitzendt, terwijl het schaatsen alleen te beleven valt via Radio1, omdat de NOS geen kijkers buiten de Nederlandse grenzen duldt.

Geluk in het klein is het grootst

Of eigenlijk het meest, op zaterdag tijdens de ochtendkoffie. Dat wat je niet helemaal kunt vangen in een Skype-gesprek. Een gewone dag, wanneer je samen met je pa hout klooft of een klus doet. Even op de koffie. Wees er maar zuinig op, geluk in het klein is het grootst.

Laatste reacties

  • Jan-Zonderland

    Hallo Eleonie
    Ik kan me helemaal vinden in jou verhaal als Nederlander die 20 jaar geleden naar Canada is vertrokken met het hele gezin en net terug van de jaarlijkse trip naar het vaderland om o.a. onze 10 jaar geleden ge-remigreerde dochter en kleindochters te bezoeken. Vaak zeggen mensen tegen ons: jullie staan met 1 been in Canada en met 1 been in Nederland. Ik ontken dat ook niet. Het is moeilijk precies te omschrijven wat die hang naar het vaderland veroorzaakt. Het is niet alleen het gebrek aan gezelligheid, iets wat alleen in Nederland lijkt te bestaan en waar ook geen vertaling voor is. Net wat je zegt, het zijn die kleine dingen die je niet in een telefoon of skype/ facetime gesprek kunt vatten. Wij hebben nog steeds de Nederlandse nationaliteit en dat zal ook altijd zo blijven. Wij wonen in Canada, zijn hier te gast, maar blijven Nederlander. Groeten uit Ontario

  • janbudel

    Hallo Eleonie ,
    De warmte in de omgeving waar je vandaan komt of bent geweest blijf je altijd voelen en waarderen. Dit in stand houden geeft aan wat voor een persoon je bent.
    Dit geeft ook de kracht om te verwezelijken de droom met zijn ups en downs te doen slagen.
    Met plezier en aandacht lees ik je verhalen!!
    Groeten uit Nederland

Of registreer je om te kunnen reageren.