Akkerbouw

Achtergrond 1 reactie

Winterveldboon kansrijk eiwitgewas

Om in de voedselbehoefte te voorzien zijn meer plantaardige eiwitten nodig in plaats van dierlijke.

Henny van Gurp van ZLTO ziet in met name het eiwitgewas winterveldboon toekomstkansen voor akkerbouwers. Van Gurp is als projectleider Plant bij ZLTO betrokken bij het project Pulse. Dat is een samenwerkingsverband in de peulvruchtketen, van zaadverdedeling tot aan consumentenproducten. Eiwitten uit erwt, veldboon en lupine worden kansrijk genoemd, maar voor concrete toepassingen zou nog veel onderzoek nodig zijn.

Henny van Gurp van ZLTO. Foto: ZLTO
Henny van Gurp van ZLTO. Foto: ZLTO

Waarom is juist de winterveldboon interessant?

Van Gurp: “De winterveldboon geeft een goede eiwitopbrengst. Van 7 à 8 ton bonen heb je 2.300 kilo eiwit per hectare. Soja komt, ondanks zijn hogere eiwitpercentage in de boon, amper op de helft, 1.200 kilo per hectare. Wat verder telt is dat de winterveldboon al eind juli, begin augustus geoogst kan worden. Soja veel later. Een deel staat nu nog op het veld. Winterveldboon is goed voor de structuur en omdat het een stikstofbindend gewas is, laat het ook nog stikstof in de bodem achter. Je kunt er nog een goede groenbemester achteraan telen.”

Hoe wordt waarde voor de akkerbouwers gecreëerd?

“In de keten kan waarde toegevoegd worden door de eiwitten met waardevolle aminozuren maximaal tot hun recht te laten komen in vleesvervangers, zoals die van de Vegetarische Slager, Meatless en bijvoorbeeld de Beanburger. Dat is volop in ontwikkeling. Via veredeling kan gewerkt worden in de richting van rassen met eiwitten met hiervoor de beste eigenschappen. Je hebt het dan over zaken als enzymactiviteit en aminozuren. Zo genereer je in de keten toegevoegde waarde.”

Afgelopen seizoen groeide in Nederland 300 hectare winterveldbonen

En dat betekent voor de teler....?

“Je moet hier niet meteen denken dat het om enorme arealen zal gaan. Al worden in Engeland enkele tienduizenden hectares veldbonen geteeld. Die worden voor menselijke consumptie geëxporteerd naar landen als Marokko en Egypte. Afgelopen seizoen groeide in Nederland 300 hectare winterveldbonen, in België 700 hectare. Zaaizaadleverancier Limagrain gaat voor volgend jaar uit van 400 hectare in Nederland en 900 in België.”

Maar hoe komt de marge bij de boer? Waarom zou een inkoper voor bonen met een foodbestemming extra betalen als hij ze voor een feedprijs kan meekrijgen?

“Er zal niet altijd een plus op de prijs zijn. Al kunnen er voordelen zitten aan regionaal geteelde veldbonen. Misschien zit het voordeel niet in de prijs, maar dan kan de teler toch zeker kijken naar de bouwplantechnische voordelen en naar hoe zo’n eiwitgewas juist goed past binnen het GLB.”

Eén reactie

  • ed12345

    Als je er niets extra's mee kan verdienen zal de animo wel zeer klein blijven

Of registreer je om te kunnen reageren.