1977: Melkbussen waren voor velen pure emotie
Decennialang bewaarden boeren melk in bussen. Toen de koeltank kwam, hielden ze er wat achter de hand. Stel dat de RMO-wagen pech had.
Het ophalen en terugbezorgen van melkbussen vergde een enorme logistieke inzet. Naarmate er meer boeren overstapten op een koeltank, werden de kosten voor de resterende bussenmelkers hoger. Zij kregen daarom te maken met kortingen op hun melkprijs en toeslagen voor het transport. - Foto: Misset
Deze foto is volgens de potloodkrabbel op de achterkant gemaakt in 1977. Dat zou best kunnen want bussenmelkers waren toen nog niet verdwenen. Al werden het er wel rap minder. Dat kwam vooral door de ingezette schaalvergroting. Waren vroeger bedrijven met vier tot tien koeien heel gewoon, na de oorlog veranderde dat snel. 25 koeien, 30 en soms zelfs meer. Boeren kwamen bussen te kort. Ze huurden of kochten extra exemplaren, soms voor driedubbele prijzen vanwege de grote vraag. Met zulke grote aantallen koeien werd het een heel gedoe met die bussen.Het maakte nogal verschil of je er vijf aan de weg moest zetten, zoals op de foto, of 30. En dat soms twee keer per dag, afhankelijk van het ophaalsysteem. Nadat de melkrijder ze leeg weer terug had gebracht, moesten ze ook nog eens allemaal schoongeboend worden. Boerinnen waren er maar druk mee.
Emoties liepen hoog op
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
Dat is mijn vader januari 1987 toen de laatste melkbussen naar Heino Krause gingen . Daarna heeft hij nog een tijdje naar Rouveen gereden waar ze in 1998 zijn gestopt met bussen ontvangst .