Commentaar

1995 x bekeken 3 reacties

De gevaren van exportafhankelijkheid

In de EU groeit de varkensvleesproductie dit jaar met 2,8 procent volgens de jongste voorspelling van de Rabobank. Tastbaarder wordt het als het percentage wordt uitgedrukt in vrachtwagens met vlees; het zijn er achttienduizend.

Een enorme hoeveelheid vlees die wordt geproduceerd in een werelddeel waar de consumptie van het product onder druk staat. In andere sectoren zijn soortgelijke trends waar te nemen met de toegenomen melkproductie in Nederland als meest actuele voorbeeld. Om al die producten goed te verwaarden is een goed lopende export een noodzakelijke voorwaarde.

Onderkennen afhankelijkheid

Juist daar wringt de schoen. Het sluiten van de Russische grens en de volle Chinese markt als het gaat om zuivel zorgen direct voor problemen. Tegelijkertijd trekken de Chinezen wel volop aan het varkensvlees en zijn er voor de pluimveehouderij goede mogelijkheden om te exporteren naar de VS. Dierziektes, dichte grenzen of landen die de productie zelf flink opkrikken, zorgen voor grote verschuivingen op de wereldmarkt. Dat hoeft zeker niet nadelig te zijn, maar het zorgt wel voor een steeds grilliger prijsverloop. Het is een realiteit waar veel partijen in de keten mee moeten leren werken. Dat geldt zeker voor de primaire producent die de grootste klappen opvangt. Het onderkennen van deze exportafhankelijkheid en de bijbehorende gevaren is de eerste stap richting een mogelijke oplossing.

Laatste reacties

  • agratax2

    @Guus. Ook jij schaart je onder de hele groep, die export verbetering, lees meer volume de grens over, als uitweg zien uit het prijs debacle. Ook jij durft niet te zeggen dat er wel eens te veel vlees op de wereld kan zijn, om een kosten dekkende prijs mogelijk te maken. Al onze profeten willen dat er meer volume wordt weg gezet en dat dan de prijs vanzelf volgt. Dit laatste is al decennia lang gebleken een utopie te zijn en dus zijn onze boeren al decennia lang bezig met een Marathon waarbij de finish steeds wordt opgeschoven richting horizon. Waarom zijn wij mensen zo gelukkig met deze race zonder finish, waarbij nog de mens nog het milieu gebaad zijn? Geeft zelf kasteiding dan zo'n  bevrediging, dat we er maar geen aan verslaafd zijn geraakt?


  • j.verstraten1

    goed lezen agratax2. Guus stelt juist de gevaren  van de  afhankelijkheid van exportvolume aan de kaak.

  • agro1

    einde van het polcor voedselschaarstesprookje. feed the world and starve.

Of registreer je om te kunnen reageren.