Redactieblog

1218 x bekeken 4 reacties

Genetisch goed

Ze komt nog even naar het voerhek gelopen als ik 's avonds laat langsloop. Ik geef haar een aai over haar grote kop.

Ze is één van de oudste dames in de stal en moet binnenkort weer kalven. Vurig hoop ik op een kuiskalf. Van een dergelijke koe wil je de hele stal wel vol hebben. Nooit is ze ziek geweest, zelden kreupel en ze geeft nog steeds heel veel melk. Dat ze genetisch gezien al lang voorbij gestreefd is, maakt mij niet uit. Het gaat er uiteindelijk om hoe ze het doen in de stal.

Daar hadden we laatst nog een leuke discussie over met onze adviseur van de veeverbeterorganisatie. Hij had van mij toch wel verwacht dat ik de meerwaarde van genoomstieren in zou zien. En ja, ik heb ooit heel veel genetica op school gehad. Genoeg om te weten dat het op papier allemaal waar is. Maar daar zit 'm nou juist de kneep. Omgevingsfactoren hebben volgens ons een niet te onderschatten invloed op het uiteindelijke resultaat. Dat is ook de reden dat de ene koe het super doet bij de ene boer en een volle zus onderpresteert bij de andere boer. Trouwens, deze twee zussen hebben ook maar 25 procent dezelfde genen.

Wij hechten zeer veel waarde aan ouderwetse fokwaarden. Fokwaarden die op basis van nakomelingen ontstaan en niet op basis van genenpakket. Dat levert uitgestelde antwoorden, maar geeft je wel het bewijs dat een stier ook echt nakomelingen levert die aan de verwachtingen voldoen en lang mee gaan. Maar laten we ook de moeders niet vergeten. Ook zij leveren de helft van de genen aan hun nakomeling. En die bewezen goede, dus oude moeders koesteren wij. Aan de kaas proef je echt niet of de melkgeefster genetisch ver vooruit is. Maar op een ander vlak doen we wel mee met de nieuwigheden. Gesekste rietjes in combinatie met Belgische Blauwe rietjes hebben een niet gering deel van het vat ingenomen. Nu is het alleen nog even afwachten of er ook echt alleen maar kuisjes geboren worden uit de moeders wier genen we graag willen behouden voor ons bedrijf.

De tijd zal ons leren of we de juiste beslissing nemen of dat we straks met een hopeloos ouderwetse veestapel zitten. Maar als ik naar die oude koe in het strohok kijk, maak ik me nog niet zo'n zorgen.

Laatste reacties

  • John*

    leuke informatie om te gebruiken in de keuzes maar moet niet het doel op zich zijn!

  • Mozes

    De fokwaarde van een koe is gebaseerd op kansberekening met daarin een bepaalde spreiding. Het individuele dier kan boven of onder in de spreiding zitten. De werkelijke genetische waarde van een individueel dier kan dus afwijken van de berekening. 

  • koeboertje

    Je hebt helemaal gelijk Claudia, deze oude dame voelt zich helemaal thuis in jullie stal ook haar nakomelingen zullen waarschijnlijk goed met jullie eigen bedrijfsvoering uit de voeten kunnen , genetische vooruitgang of niet.
    Zelf weet je het beste welke koeien op je bedrijf passen , daar kunnen geen honderd fokwaarde berekeningen tegen op .
    Maar Claudia ook al krijgt de koe een stiertje zou ik hem zeker aanhouden , als je over ruim een jaar hier een aantal koeien mee dekt , of je laat wat rietjes vangen, dan heb je over ruim 3 jaar veel meer nakomelingen van deze goede koe dan 1 kuisje en gaat je veestapel genetisch met sprongen vooruit

  • W Geverink

    Helemaal juist koeboertje. Hoewel het geen kwaad kan om in de gaten te houden wat aan de andere kant van de heg gebeurd, de beste koeien zijn de lijnen die uitblinken op je eigen bedrijf. Voor varkens houders geldt het zelfde. Het is niet moeilijk om een hele beste zoek/eindbeer te fokken als de zeug waar die eindbeer uit moet komen geen 25 biggen per jaar hoefd groot te brengen. Ik vond het heel erg leuk om te doen. De zeugen van mijn berenlijn waren super goeie moeders maar wierpen maar 12 biggen per jaar.

Of registreer je om te kunnen reageren.