Commentaar

2285 x bekeken 8 reacties

Het groene goud

Werken met gemiddelden en vaste waarden bij gras leidt niet tot de hoogste opbrengst, wel tot lagere marges.

Veehouders leggen nu de basis om in boekjaar 2015-2016 geld te verdienen. Tenminste, als het goed is. Want geld verdienen doe je met het beste uitgangsmateriaal: je voer. Om de kans op een goed gewas zo groot mogelijk te maken, moet er nu al nagedacht worden over de bemesting van het grasland. Doe dat met een plan. Welke opbrengst verwacht je, wat is de vruchtbaarheidstoestand van je bodem en welke bemesting past daarbij? Alleen zo is er een goede kans dat er qua opbrengst, energie en eiwit een ­geslaagd gewas te oogsten valt.

Het is verwonderlijk dat veehouders met grasland van zeg € 50.000 per hectare zo ruw met hun duurste productiemiddel omgaan. Velen mikken gewoon overal 30 kuub mest op. Ze hebben er geen idee van wat die mest bevat. En 30 kuub is ook makkelijk voor de loonwerker, anders moet hij ook nog de instellingen van zijn bemester aanpassen. Die 30 kuub geven ze liefst ook nog zo vroeg mogelijk, want de put zit vol, en ach, dat beetje structuurschade met die zware machines op dat toch wel wat natte land zal toch niet zo erg zijn?

Daarna volgt de kunstmest. Gelukkig hebben de meesten al wel onderscheid gemaakt tussen weide- en maaipercelen. Maar ook hier wordt nog te vaak de regel ‘one gift fits all’ gehanteerd.

Wie veehouder wil blijven, moet zich als de wiedeweerga laten inlichten, voorlichten of bijscholen in gras verbouwen. Anders loopt hij straks veel achterstand op. Wie doormoddert met gemiddelden en aannames krijgt niet het voer dat hij wil. Kwalitatief en kwantitatief vallen er dan gaten. Wie te weinig gras van eigen land haalt, moet voer bijkopen en dat zal in de quotumvrije markt alleen maar duurder worden. Kwalitatief onder de maat betekent minder benutting van het ruwvoer en meer correctie van het rantsoen met vaak duurdere voedermiddelen. Beide leiden tot te hoge kosten en te lage marges. Die te lage marges zijn dus niet het 
gevolg van een te lage melkprijs.

Laatste reacties

  • alco1

    Bemesting blijft een hoe dan ook een gok.
    Je weet namelijk niet op welk tijdstip het gras gemaaid kan worden, want goed inkuilen is het allerbelangrijkste.
    Zo kan door een zwaardere bemesting bij vroeg gunstig maai weer vergif in de kuil komen en bij lang regenachtig weer een te lichte bemesting behoorlijke zode schade ontstaan en een slecht eiwit getal in de kuil.

  • Jaap39

    Gelukkig voelt lang niet iedere melkveehouder zich aangesproken heer Bodde. Zo beroerd gaan de meesten niet (meer) met hun land om.
    Gevaarlijker is de te lage hoeveelheden mest die erop gaan. Uitmergelen van land daar zijn we onderhand mee bezig. Ga nu niet de veehouderij de schuld geven van toekomstige te lage opbrengsten.

  • vink

    Zo is het Jaap39. grond en mestmonsters zijn ook maar steekproeven! Het gaat om het fingerspitzen gefull. Dat heb je of je hebt het niet.

  • vink

    Ook alco1 heeft gelijk.

  • landboer

    En als je dan leest dat het kaligetal van hetzelfde monster bij verschillende labaratoria een factor 4 verschilt geloof je er ook niet veel meer van!

  • Karst

    Bodde heeft weer een zwets verhaal in de boerderij gezet, ik erger me elke keer weer aan die verhalen.

    een ding is zeker, hij heeft zelf nog nooit een koe gemolken

  • joannes

    En zo wordt iedereen van de Natuur in de doelen en management cultuur gedreven waar de Burger weer zo´n probleem mee heeft. En daarbij;, het aantal regels per dag groeit! Hoe denken Bodde en het leger enthousiaste recent opgeleidde specialisten met laboratoria daar mee om te gaan? Optimaliseren krijgt een steeds hogere prijs al is het noodzakelijk voor een inkomen!

  • veldzicht

    Het zou nog geloofwaardig zijn als niet om de paar jaar weer alles helemaal anders moet,waren ze toen dan zo dom of nu zo verschrikkelijk slim.met gewoon je eigen boerenverstand te gebruiken kom je vaak nog het verst.

Laad alle reacties (4)

Of registreer je om te kunnen reageren.