Redactieblog

2789 x bekeken 13 reacties

Boer zijn (1): Wat voor boer wil ik zijn?

Wij boeren hebben een wonderlijk beroep. Of liever: een levenswijze. We staan op een tweesprong in de ontwikkeling van onze bedrijven. Wij kunnen onze ogen niet sluiten voor maatschappelijke veranderingen en moeten nadenken over onze toekomst.

Wij boeren hebben een wonderlijk beroep. Of liever: een levenswijze. We maken zoveel uren als twee werknemers. We investeren honderdduizenden euro's in een eenmansbedrijf. Met eigen grond vaak zelfs miljoenen. Maar we verdienen slechts een mager inkomen. 
Alleen de bedrijven met eigen grond houden aan het eind van de rit een goed pensioen over. Tenminste, als er geen opvolger is. En toch blijven er genoeg boeren over.

Rem op groter groeien en steeds meer produceren
We produceren in Nederland nog steeds te veel voor de eigen productie. Dat zou best wat minder kunnen. Daar ligt niemand wakker van. Alleen de boer. Want die wil groter groeien en steeds meer produceren. De ambitie van de individuele boer schreeuwt in Nederland om een rem. Samen worden we het als boeren nooit eens, dus moet de overheid ingrijpen. Zoals met de fosfaatrechten.

Maatschappij pikt sterke groei bedrijven niet meer
Toch staan we op een tweesprong in de ontwikkeling van de bedrijven, vooral in de veehouderij. De maatschappij pikt het niet meer dat bedrijven te sterk groeien en met grote lichte stallen het landschap ontsieren. Ze willen niet dat de grutto uit de weide verdwijnt en dat de biodiversiteit van de bodem met sprongen achteruitholt.

Boer kan en mag ogen niet sluiten voor veranderingen
Er is een duidelijk conflict tussen de schaalvergroting in de landbouw en de toenemende maatschappelijke druk om dit niet te willen. Vergelijk het met tien jaar terug. Toen was er veel minder openlijk verzet tegen onze wijze van boeren. Nu kun je geen krant openslaan of er staat wel iets in over kale weilanden, voedselschandalen, milieuvervuilende boerderijen en noem maar op.

Optimisten denken dat deze storm wel zal overwaaien. Hoewel van nature optimistisch deel ik die mening niet. "Consumenten willen duurzaam, maar er geen cent voor betalen", hoor ik vaak. Zo is het ook. Wat voedsel betreft wil men een Mercedes voor de prijs van een Dacia.

Boer moet nadenken over zijn toekomst
Hoe gaan we daarmee om? Als eerste moet je jezelf afvragen wat voor boer je wilt zijn in de toekomst. Daarna hoe je dat binnen de maatschappelijke acceptatie kunt realiseren. Daar gaan we de komende weken nader op in.

Laatste reacties

  • oorspronkelijk

    waar leg je het accent.Groter als Finsterwolde failliet 1970 Mansholt politiek. Groot als oostblok failliet omstreeks 1980
    groot als Amerika illegale arbeid.
    import op humaan geproduceerd product de voorkeur.
    kunnen wij met goedkope arbeidskrachten morele en financiële drempels slechten.
    herbezinning is noodzakelijk vooral nu F.C maker van kwaliteitsproducten ook massa verwerking moet accepteren

  • alco1

    De Lobby van de (geluid van holle vaten) anti's is veel sterker. Onze belangenbehartigers hebben alles maar laten begaan.
    Realiteitszin van wat is groot is men volledig uit het oog verloren. Dit is niet te definieren met getallen.
    Het is maar net waar de onderneming is.
    Ook grote bedrijven buiten de landbouw als V&D gaan ten onder.
    Men moet één ding goed in de oren knopen wat betreft grote bedrijven.
    Als men niet goed is voor de dieren, zijn de dieren ook niet goed voor de boer.
    Dan de biodiversiteit waar men om schreeuwt.
    Hier verschraling bewerkstelligen betekend doordat wind de samenstelling van de lucht wereldwijd vermengt, dat de regenwouden hun zuurstof productie zien inslinken.
    Denk daar maar eens over na.

  • farmerbn

    Vele boeren willen groeien omdat ze te vaak prikkels krijgen van mensen die aan de boeren verdienen zoals voerverkopers, mechanisatiebedrijven en banken. Boeren zijn in hun ogen diegene die hun omzet kunnen vergroten dus maken zij de boeren gek. Door vergroting gaan boeren niet extra verdienen maar de aanverwante bedrijven wél.

  • Farmer4life2

    Eens met farmerbn. Iedereen vergroot de afzet. Waarbij de marge bij de leveranciers zit. Niet bij de boer.

    Een evenwicht in vraag en aanbod is belangrijk. Liever nog 2% minder. ;-)

    Mest wordt gezien als chemisch afval. Ten aanzien van de maatschappij moeten we communiceren. We maken niet alleen grote stallen of veel mest/melk

    We creëren voedsel, arbeid, onderhouden het platteland en WA jongeren etc kunnen prima uit de voeten bij boeren.

  • pinkeltje

    Onze politieke leiders gaan geregeld met de koning voorop op handelsmissie naar het buitenland. Om de export te bevorderen. Ik begrijp dus dat het niet de bedoeling is dat ze proberen om ook onze landbouwprodukten te verkopen?

    Ben ook wel benieuwd waar de laatste tijd opeens de biodiversiteit van de bodem zo met sprongen achteruit holt.

  • Bennie Stevelink

    Veel boeren zitten niet met de vraag "welke boer wíl ik zijn", maar met de vraag "welke boer kán ik zijn".
    Mijn ouders hadden in de jaren zestig 20 koeien die amper 5000 liter per jaar gaven. Dus 100.000 liter per jaar. Daarnaast nog een 25 zeugen. Het eerste gras werd gemaaid omstreeks eind juni wanneer de kievit en grutto kuikens al lang vlogen. Wanneer ik begin juni in het middaguur van school in huis kwam moest ik mijn vader ophalen voor het middageten. Die was achter de wei met de zeis de schouwbeek aan het uitmaaien. Dat moest voor 15 juni klaar zijn. Ik herinner mij de sterke geur van het kruidenrijke gras wat uit de beek gemaaid werd, het fluitenkruid wat een meter hoog langs de kant groeide en de koekoek die in de verte riep. Begin jaren zeventig zagen mijn ouders in dat ze met die 20 koeien geen inkomen konden behouden. Dus werd in 1972 een ligboxenstal gebouwd voor 40 koeien. Midden jaren zeventig werd het gras vroeger gemaaid. Het werd begin juni of zelfs eind mei. Dat was belangrijk omdat je dan meer melk uit eigen voer kon halen. Een noodzaak om een inkomen te behouden. Vijftien jaar later maaiden wij al begin mei. Van de kieviten is nooit meer wat vernomen.
    Wordt vervolgt......

  • Bennie Stevelink

    Vervolg.
    Ik melk nu 75 koeien die een kleine 7 ton per jaar produceren. Voor de burgers had deze ontwikkeling grote voordelen: men had een steeds kleiner deel van het inkomen nodig voor voedsel. Er bleef steeds meer geld over voor andere dingen. Wanneer koopkracht stijgt door het goedkoper produceren van voedsel heeft dat voor de laagst betaalden relatief meer voordeel dan voor de hoogst betaalden. Socialisten konden via het goedkoper produceren van voedsel dus ook nog een flink stuk koopkrachtnivellering realiseren.

    De burgers, met de socialisten voorop verlangen terug naar de kleinschalige landbouw van 50 jaar geleden. Dat het hoge welvaarts niveau afhankelijk is van de huidige manier van voedsel produceren beseft men niet of wordt tegen beter weten in gewoon ontkent.
    Zelf heb ik ook wel eens heimwee naar de kleinschaligheid van vroeger. Maar dan kijk ik wel door de ogen van een 7 jarig kind die alleen de idylle ziet maar zich niet bewust is van het zware werk en zorgen van zijn ouders: hoe ze de eindjes aan elkaar knoopten en zich afvroegen hoe ze over tien jaar nog boer konden zijn. Ook nu vragen boeren zich af hoe ze over tien of twintig jaar nog boer kunnen zijn.

    Hebben ze veel te kiezen?

  • haj146

    De hele economie schaalt op. Waarom moet de boer dan altijd in de jaren 60 blijven hangen. Groter is niet altijd slechter voor milieu wedievogels etc. Op dit moment heb je als boer niet veel te kiezen wat je wil. De linkse overheid bedenkt achter de pc wat wij moeten. Niks meer aan zo

  • WGeverink

    Er is genoeg te kiezen Mozes. Je mag helemaal zelf weten of je jezelf beschikbaar steld voor het misbruik, mismanagement en besluiteloosheid van jullie linkse politiek. Er zijn genoeg plekken op aarde waar talent zeer gewaardeerd wordt en waar ze je met open armen ontvangen. Je kunt natuurlijk ook in twente een leuk plekje kopen waar je naar hartelust bezig kan met je hobbies. wacht nog even tot er een waarde op het fosfaatquotum wordt gezet en daarna verkoop je gewoon de boel. Je gaat toch zeker geen lening aan om naar jan en allermans pijpen te mogen dansen?

  • Bennie Stevelink

    Kort na de eeuwwisseling was ik aanwezig op een bijeenkomt in Tubbergen die was georganiseerd door een aantal lokale CDA afdelingen. Oud minister Braks hield daar een lezing. Ik was onder de indruk van de eenvoudige en voor de hand liggende verbanden die hij legde tussen factoren die van invloed zijn op de ontwikkeling van de landbouw. Zo legde hij uit dat in een dichtbevolkt land met hoge welvaart de grond altijd duur is. Dit veroorzaakt dat in zo'n land extensive akkerbouw niet rendabel is. Men kan alleen bestaan met een intensief teeltplan. Dus aardappelen, bieten, volgrondgroente of bloembollen. Extensieve akkerbouw, graanteelt, zie je in dunbevolkte wijdse gebieden waar de grond goedkoop is.

    Veel melkveehouders in oost Brabant, noord Limburg en ook bij ons in Twente vergaapten zich aan de grondloze mega melkveebedrijven in de VS. Ze dachten dit te kunnen kopiëren naar Nederland. Ze beseften echter niet dat deze bedrijven in de VS allemaal gevestigd zijn in dunbevolkte gebieden met extensieve akkerbouw. Voor de akkerbouwers in deze gebieden is voerteelt voor melkveehouders een goed alternatief voor graanteelt. Zeker als ze er ook nog mest voor terug krijgen.
    Wordt vervolgt........

  • koeboertje

    Als boer kan je tegenwoordig nog wel kiezen ,je hoeft van niemand de stal te verdubbellen ,ikzelf en diegene die nu boer worden maken zelf de keuze om boer te worden ,het is niet verplicht .
    Het vakmanschap en het werken met grond ,gewas ,koe en,machines ,maakt het nog steeds een mooi beroep , nog steeds geen minuut spijt gehad dat ik mijn voltijd baan ,wat ik voor de overname had hiervoor heb opgegeven .
    En met 60 mk lukt het nog steeds prima en kan ik iedere dag weer mijn eigen keuzes en afwegingen maken , zonder dat een baas of werkgever mijn vertelt wat ik moet doen !

  • Bennie Stevelink

    Vervolg.
    De extensieve akkerbouw die noodzakelijk is voor grondloze melkveehouderij is in Nederland niet aanwezig en kán ook niet aanwezig zijn. Melkveehouderij zoals in de VS is in Nederland bij voorbaat uitgesloten. Dat is dus al één manier van boer zijn minder waar je uit kunt kiezen.

    De verschillende mogelijkheden van boer zijn hangen dus in hoge mate af van de omstandigheden van het gebied waar je gevestigd bent. Als je perse op een bepaalde manier wilt boeren moet je je afvragen of dat wel kan op de plek waar je nu zit. Het is dan beter om te verhuizen.

  • farmerbn

    Als er veel mensen wonen zijn er ook veel voeroverschotten uit de industrie en havens. Dat is weer wel een voordeel van Nederland. Jammer dat die bijproducten op basis van ruwvoerprijzen betaald moeten worden.

Laad alle reacties (9)

Of registreer je om te kunnen reageren.