Redactieblog

2702 x bekeken 18 reacties

'Chemieloos én de wereld voeden, wie durft?'

Ik daag de critici van het huidige landbouwsysteem uit met een systeem te komen dat én chemieloos is én de wereld kan voeden.

In de weekendbijlage van de Volkskrant, een serieuze krant, opent een reportage met de zin: 'Boeren hebben het zwaar, werken hard voor weinig geld en krijgen ook nog veel kritiek voor hun kiezen.' Dat laatste neemt grote en ernstige vormen aan; ik schreef er al eerder over. Verder in het artikel van de krant wordt een oplossing in beeld gebracht: prachtige plaatjes van biologische bedrijven, een boer met een kalf in zijn armen, een boerin met een kleuter tussen een aantal varkens, allemaal blij. Ik schrijf met nadruk 'een' oplossing. Als het 'de' oplossing was hadden we geen probleem!

'Gangbare boer gaat alleen voor geld'

Gangbare boeren zijn niet blij, lezen we tussen de regels. De reacties op de reportage van de Volkskrant-lezers liegen er dan ook niet om. Gangbare boeren gaan alleen voor het grote geld, zij verpesten het milieu. Chemie en landbouw mogen niet samen, de chemische middelen verbieden, roept iemand. Kunstmest uitbannen, roept een ander.

Natuur- en milieuorganisaties als Greenpeace, Milieudefensie en vele andere roepen dit ook en grote delen van de bevolking nemen dat klakkeloos over. Een meerderheid van de Tweede Kamer stemt nogal eens op emotie, zonder wetenschappelijke onderbouwing, tegen de gangbare landbouw. De redelijkheid is soms ver te zoeken.

Stemmen op emotie

Verontrustend wordt het als blijkt dat de Europese Commissie in het glyfosaatdossier op emotie gaat stemmen. Waar blijven we als we wetenschappelijke bureaus gaan negeren en puur op emotie gaan stemmen? Het is koren op de molen van die grote groep mensen die ongenuanceerd alle chemie en kunstmest wil verbieden. Direct en indirect beschadigen ze een grote groep hardwerkende boeren. Voor de goede orde: er is niets tegen biologische bedrijven, integendeel, en als die sector groeit is dat prima. Het zou moeten zijn dat de markt bepaalt en niet de milieuextremisten.

Consequenties van geen chemie en kunstmest

Maar ik ga u de oplossing aandragen, de oplossing waarbij het ongenuanceerde roeptoeteren tot het verleden gaat behoren. Waar gangbaar en biologisch samen optrekken om de wereldbevolking van veilig en voldoende voedsel te voorzien. Ik roep namelijk Milieudefensie, Greenpeace en al die andere groepen op een actie te beginnen om wereldwijd alle chemie en kunstmest te verbieden, alles, zero tolerantie. Jullie krijgen je zin, maar ik vraag jullie wel dringend goed na te denken over wat de consequenties van die vergaande maatregelen zullen zijn. Wereldwijd, hè?! Kunnen jullie de gevolgen zelf niet bedenken? Dan kan ik er de volgende aflevering wel op terugkomen. Het zal heel ernstig zijn.

Durven jullie het bij nader inzien niet aan? Verkondig jullie mening dan in het vervolg wat minder ongenuanceerd! Laten we samen voor een zo schoon mogelijk voedselpakket gaan. Oxfam Novib heeft Nederland in 2014 niet voor niets tot beste voedselland ter wereld uitgeroepen. Zo kun je het dus ook zien!

Laatste reacties

  • A de v

    Helemaal mee eens. Sterk betoog, alleen nu nog de burger zien te bereiken met dit soort betogen, en daar laten we het als sector toch wel liggen.

  • alco1

    Wij mogen niet schrijven in de kranten die de burger bereikt.
    Dat mag alleen het LTO, maar die toont zich altijd als de lamme.
    Of anders gezegd: Die mogen alleen verkondigen wat hen van bovenaf gedicteerd wordt.

  • oorspronkelijk

    alleen de tuinbouw is vooruitstrevend met geïntegreerde bestrijding.
    de natuur ,de biodiversiteit hebben alles in zich om garant te staan voor een evenwichtig bestrijden van kwalen en plagen.
    voorkeur moet liggen in het natuurlijk evenwicht.
    chemie beperken want resistente plagen,kwalen en volksgezondheid zijn prioriteit

  • pinkeltje

    Oorspronkelijk: we hebben het niet over zoveel mogelijk beperken want dat doen we al. We hebben het over ZONDER. En dan alles en iedereen. Nou ja, we kunnen er allemaal van vinden wat we willen maar we weten dat het niet gaat gebeuren. Zoals het ook niet gaat gebeuren dat de politiek hierin op basis van louter zakelijke argumenten keuzes gaat maken. Daarom heet het ook politiek. Daar speelt emotie een grote rol in. Mede omdat het stemgedrag van "het volk" ook grotendeels op emotie is gebaseerd. Aan beide zijden van de lijn in deze discussie is niemand vrij van emotie. Je komt terecht op punten zoals: moet je dat willen? En de vraag wat je allemaal zogenaamd nodig vindt. Maar dat het boeren en daarmee ook onze economie flink pijn kan doen door zich als braafste jongetje van de klas of zo je wilt "gekke Henkie" op te stellen dat is duidelijk maar heb ik helaas ook geen oplossing voor. Voor wie zich graag ergert, aan beide zijden van de lijn, is er voorlopig nog geen gebrek aan onderwerpen. En wie weet hoe we wereldwijd zonder chemie de bevolking aan het eten houden moet volgens mij nog geboren worden.

  • alco1

    @pinkeltje. De beste stuurlui staan altijd aan wal.
    Wel zijn er boeren die biologisch goede resultaten halen, maar alleen kunnen overleven met een meerprijs.
    Als biologisch aanbod de vraag echter over stijgt zal de prijs inklappen, net als bij weidemelk.
    We zitten dan nog wel met de biologische bepalingen en daardoor ten dode opgeschreven, vanwege concurrentie vanuit het buitenland.

  • oorspronkelijk

    probeer positief te denken
    pijnstiller versneld genezing mastitis (is er meer mogelijk)
    tussen gewas voor aaltjes is al heel oud
    spuit zelf al 5jaar niet voor vliegen/maden( wel vogelpoep)is een keuze oké!!
    de wetenschap is er niet alleen om mankementen te signaleren
    ook om oplossingen te zoeken
    en het zijn geen wereldvreemde individuen

  • pinkeltje

    Alco1, dat is nou net het punt. Concurrentie uit het buitenland. Maar de vraag is hier niet of we zonder chemie de concurrentie de baas kunnen en het gaat ook niet om de vraag of een boer een boterham kan verdienen. De vraag is of je de mensheid nu en ook in de toekomst kunt voeden als je WERELDWIJD gaat werken zonder chemie. We hebben het ook niet over werken met een beetje minder chemie, maar gewoon zonder. Het lijkt me persoonlijk een tamelijk onmogelijke zaak. Wat concurrentie betreft zouden middelen of technieken wanneer die verboden worden meteen wereldwijd verboden moeten worden. Maar ook dat gaat helaas gewoon niet gebeuren. We kunnen het binnen de EU al over de simpelste zaken niet eens worden waardoor je het wereldwijd al helemaal kunt vergeten. Kortom, het gemekker over deze problematiek gaat onverminderd maar ook tot in het oneindige door.

  • agratax(1)

    Dat de argeloze burger roept "Geen chemie in mijn voedsel" kan ik begrijpen. We moeten ons er van bewust zijn, dat wij boeren via de fabrikanten te horen krijgen hoe goed en gezond hun chemische middelen zijn. Ze schermen met universitaire onderzoeken, betaalt door hun eigen financieel afdeling. Hoe onpartijdig kan dan dit onderzoek zijn? Hier heeft de burger gelijk als hij achterdochtig wordt van de Hoera uitspraken van de handel en de boeren. De boeren die hopen te verdienen aan deze middelen ook op de lange termijn. Lange termijn denken is de onderzoekers en de fabrikanten vreemd en helaas de meeste boeren zijn blij als ze morgen nog een goede verdienste hebben, zij kunnen eenvoudig niet denken aan de "Is deze technologie wel goed voor de toekomst van mijn bedrijf?"

  • pinkeltje

    Dat de argeloze burger net als ondergetekende inmiddels ook niet meer weet wie of wat hij moet geloven dat is duidelijk genoeg. Maar dat is niet de vraag en de vraag is ook niet of een boer beter af is door het toepassen van chemische middelen. De vraag is of we de wereldbevolking nu en in de toekomst kunnen voeden zonder chemie? Als dat zou kunnen zou dat waarschijnlijk voor iedereen behalve de chemiereuzen en hun aandeelhouders beter zijn. Maar voor een groot deel blijft het dus oeverloos gezwam als het gaat om de vraag of de mensheid zichzelf systematisch vergiftigd. Ik waag dat laatste namelijk in grote lijnen te betwijfelen. Zoals ik ook betwijfel of we allemaal te eten hebben als er helemaal niks meer wordt gespoten, gestrooid of gepoederd.

  • Gerjo-Kompier1

    Een eeuw geleden lukte het toch ook iedereen van voedsel te voorzien. Toen waren die chemische middelen er nog niet. Honger kwam toen net als nu alleen voor in afgelegen, politiek instabiele regio's of oorlogsgebieden.
    Als door een wereldwijde ban op chemische bestrijdingsmiddelen het overaanbod aan voedsel verdwijnt, met als gevolg een verdubbeling of misschien wel een verviervoudiging van de telersprijzen van voedingsgewassen, dan zal men nog verbaasd staan te kijken hoeveel rek er in een schone productie zit.
    Mijn stelling is ook: Zolang men bereid is voldoende te betalen voor voedsel, zal er geen honger zijn.

  • alco1

    Gerjo. Nog gedacht aan dat de wereld bevolking explosief gestegen is????
    En het over aanbod van voedsel is slechts een paar procent.

  • vraagteken

    politiek Nederland vindt het niet onze taak om de wereld te voeden

  • Gerjo-Kompier1

    Alco1,
    ik ben inderdaad niet vergeten dat de wereldbevolking flink gegroeid is. Ik ben ook niet vergeten dat wereldwijd heel wat landbouwgrond min of meer braak ligt omdat productie bij deze lage prijzen niet rendabel is. En dus weer in gebruik kan worden genomen als de telersprijzen in brede zin naar voldoende hoogte stijgen.
    Ik ben niet vergeten dat de producties per hectare stijgen, ook op percelen die weinig of geen kunstmest krijgen en zelden bespoten worden. Dit door betere technieken bij toediening van organische meststoffen en meer bemesting via de lucht : extra CO2 en stikstofoxiden afkomstig van de verbranding van fossiele brandstoffen.
    Er is nog heel wat verkwisting van voedsel tussen boer en het bord van de consument. Dit zal minder worden bij hogere prijzen, dus hierin zit ook nog rek.

  • alco1

    Gerjo. Grappig om te lezen. "Extra CO2 en stikstofoxiden vrij komen door verbranding van fossiele brandstoffen".
    En in de politiek schreeuwd men juist om minder vlees e.d. te eten omdat er teveel CO2 en N uitstoot van komt.
    Weet je de definitie van duurzaamheid. Dat is juist het uitsparen van delfstoffen.
    Triljoenen jaren is er CO2 opgeslagen, N verbruikt en zuurstof gevormd, waardoor leven mogelijk werd omdat er een evenwicht kwam.
    Juist groei van planten en dierlijke consumptie zijn altijd in evenwicht.

  • oorspronkelijk

    graag zou ik boekenlijsten of bron vermelding zien van: niet of wel (wetenschappelijke)beweringen omtrent misslag klimaatbeleid.
    de ene onderzoeker word als niet relevant neergezet.
    de passende onderzoeken als trensetter
    ik hou het erop dat de waarheid in het midden ligt
    zonder plus en min krijg je niets aan de praat (discussie)

  • Alex63

    Jammer dat ook de chemie weet dat we niet zonder kunnen?!
    Zij trekken momenteel het vel over onze neus, kosten middelen tot geen enkele verhouding tot opbrengsten, tarwe van 13 ct 3x spuiten voor de ziekte???
    Ik doe het wel maar kom tekort. Echter iets wat ziek is groeit zeker niet!

  • A.B.Vink

    Kleine kanttekening.... het uitbannen van de chemie kost niet alleen de gangbare boer, maar ook de biologische boer de kop.... want dan moet je ook verbieden dat preparaten als brandnetelgier gebruikt worden voor onkruid bestrijding om maar een voorbeeld te noemen (is dan weliswaar een biologisch middeltje, maar is wel chemie op "erf-niveau")

    Hanneke

  • Bennie Stevelink

    @Gerjo-Kompier, lees jij op Foodlog eens het artikel "De les van de es". In dat artikel wordt uitgelegd dat de landbouw in vroegere eeuwen (volledig biologisch) een rooflandbouw was. Ze kon alleen bestaan door uitputting van de omgeving. Eind negentiende eeuw liep de biologische landbouw op zijn laatste benen. Net op tijd kwam de kunstmest.

Laad alle reacties (14)

Of registreer je om te kunnen reageren.