Commentaar

795 x bekeken 3 reacties

Helder verhaal vertellen

De discussie rond chemische gewasbescherming wordt heftiger dan hij tot op heden was.

Aan de vooravond van groeiseizoen 2014 kunnen we twee belangrijke zaken vaststellen. De eerste is dat genoeg gewasbeschermingsmiddelen beschikbaar zijn voor de akkerbouw om ziekten en plagen te lijf te gaan. Dat geldt ook voor kleinere teelten. De optelsom van inspanningen van alle betrokkenen heeft kennelijk als resultaat dat de al jarenlang voorspelde onaanvaardbare verschraling van het middelenpakket tot op heden is uitgebleven. Het is goed om vast te stellen dat het glas niet half leeg, maar half vol is. Misschien wel méér dan halfvol.
De tweede vaststelling is dat zich maatschappelijke weerstand manifesteert tegen chemische gewasbescherming. Maar van een andere orde dan tot nog toe: emotioneler, en daarmee heftiger.
Het is ook niet niets wat de burger op zijn bordje krijgt in relatie tot chemische gewasbescherming: neonicotinoïden en bijensterfte, gedoe rond grondontsmettingsmiddelen en de spuitintensieve lelieteelt, humane geneesmiddelen die door veelvuldig gebruik van azolen onwerkzaam zouden worden, hormoonverstoring door bestrijdingsmiddelen.
Actiegroepen dienen misstanden op in hapklare, goed verteerbare brokken. Dat gaat wel eens ten koste van de nuance, die juist bij een zo complexe materie als gewasbescherming zo belangrijk is om verder te komen. Niet alleen aan de borreltafel, ook in de Tweede Kamer leidt dat tot emotionele debatten, waarbij het geen eenlingen meer zijn die roepen dat al die bestrijdingsmiddelen maar moeten worden afgeschaft. De discussie wordt heftiger.
De vraag is wat je daarmee moet als akkerbouwer. Het antwoord is dat je ook als boer een helder verhaal kunt vertellen. Een verhaal dat door je omgeving begrepen wordt, en beklijft. En verder geen fouten maken. Als je tegen paardenbloemen spuit en in een naastliggend burgertuintje hangen een week lang de blaadjes van de bessenstruiken slap, dan heb je als boer iets fout gedaan.

Laatste reacties

  • alco1

    Laat de hele discussie er één zijn met mensen met verstand van zaken. Alle bestrijdingsmiddelen afschaffen zoals sommige groepen roepen kan ook niet. Laat er mensen opstaan die in de praktijk laten zien hoe het ook kan, daarbij wel inachtneming dat er meer mensen gevoed moeten worden dan een select groepje.
    Het voorbeeld van Leo over het bestrijden van de paardenbloem is geen speerpunt, maar een individuele fout.
    Het gaat erom dat we met de noodzakelijke bestrijding geen onuitwisbare gevolgen neerleggen voor ons nageslacht. Desnoods moet er maar weer voor de uitkering geschoffeld worden.

  • agratax2

    Door o.a. de azolen resistentie komt het probleem letterlijk aan het lijf van de burger. Hier heeft de anti chemie clean een ontzettend goed argument om de angst groter en groter te maken. maar laten we wel zijn alle onderzoek naar de gevaren van gewasbeschermingsmiddelen en medicijne zijn doorgaans gerich op dat ene werkzamestofje of middel, maar nooit op de coktail die we gedurende de hele -behandeling- toedienen en daar zit misschien nog wel veel meer gevaar in dan een keer een beetje spuitdaml over je wasgoed of moestuintje.

  • Mels

    Toch moet je het als gebruiker gewoon NOOIT willen dat de blaadjes van de bessenbomen slap hangen of dat de curzate op de sla van de buren zit. Als iedereen daar nou eerst eens voor zorgt hebben we al een wereld gewonnen. De uitwassen zetten aan tot onvrede die de hele sector in een kwaad daglicht zet. Daarnaast is het nooit duidelijk geweest en ook nooit verteld waarom we met die zgn gifkar,spuitmachine enz over de akkers rijden. Ja de klepel hebben ze wel maar de klok????

Of registreer je om te kunnen reageren.