Wilco en Erwin Atsma: pluimveebedrijf vol vertrouwen overdragen

Wilco Atsma: ‘Hij is preciezer en zet puntjes op de i’

“Mijn vader had ooit zeventig melk- en kalfkoeien en een kippenstal. Ik heb van hem meegekregen om hard te werken, door te zetten en niet te zeuren. En altijd positief blijven. Dat zijn ook lessen die ik aan Erwin meegeef.

---

Ik ben van huis uit gewend om veel zelf aan te pakken. Ik ben opgegroeid in de Friese Wouden, een streek in het oosten van Friesland. Daar is het heel gebruikelijk om zoveel mogelijk zelf te doen. Bij de bouw van onze stallen en overdekte uitlopen hebben we het grond- en installatiewerk in eigen beheer gedaan. We trekken veel werk naar onszelf toe. Het nadeel daarvan is dat we altijd bezig zijn. Maar het geeft ook veel voldoening. Erwin schuwt het werk ook niet. We houden er allebei niet van om maar wat voor de tv te hangen.BedrijfsopvolgingEigenlijk hebben Erwin en ik het nooit echt gehad over de bedrijfsopvolging. Dat is op een natuurlijke manier gegroeid. Natuurlijk vind ik het mooi dat hij het bedrijf voortzet. Zonder opvolger bekruipt je misschien toch een gevoel van ‘waar doe ik het allemaal voor’. Ik was anders ook wel doorgegaan met het maken en uitvoeren van plannen. Maar met een opvolger is het wel makkelijker om de stijgende lijn vast te houden. Zonder opvolger vlak je eerder af.Erwin neemt de technische zaken op het bedrijf voor zijn rekening. Hij is ook een stuk handiger met computers.  Waar ik er bij wijze van spreken tegenop kijk om achter dat ding te kruipen, heeft hij dingen zo geregeld. Voor hem is dat een automatisme. Daar ben ik alleen maar blij mee.Hij is preciezer dan ik. Hij zet de puntjes op de i. Ik ben wat gehaaster en ga wat minder gepolijst te werk. Dat weten we van elkaar. We maken er ook geen stampij over.Op koers en op volle krachtOp dit moment hebben we alles op de rit. Er hoeft weinig meer te gebeuren. Ik vergelijk ons bedrijf weleens met een olietanker. We moeten ervoor zorgen dat het schip de juiste koers blijft varen en op volle kracht vooruit gaat. Voor ons is het zaak om het schip richting het einde van de ronde telkens op een goede manier naar de haven te begeleiden.Erwin en Elisah verhuizen straks naar het bedrijf. Dat wordt de volgende stap. Mijn vrouw Joukje en ik willen graag in de buurt blijven wonen. Erwin zal dingen anders gaan doen. Dat hou je toch. Hij redt zich. Daar heb ik alle vertrouwen in. Joukje en ik kijken er wel naar uit om ergens anders naartoe te gaan. We willen onze opvolgers niet in de weg zitten.”