‘Vleesindustrie ligt onder het vergrootglas’

Slachterijen blijken clusters van corona, en liggen nu onder het vergrootglasPolitieke partijen die meer om dieren dan om mensen geven, gebruiken vaak de term ‘vleesindustrie’. Ze bedoelen dan vooral de intensieve veehouderij, die ze graag negatief wegzetten. Ik denk bij die term echter altijd meteen aan de verwerkers, de slachterijen en aanpalende industrie.Besmettingen bij grote bedrijvenDie vleesindustrie is de afgelopen tijd onder verdenking gekomen vanwege corona. Het begon met Vion De Groene Weg in Groenlo, met veel besmettingen onder vooral Oost-Europees personeel. Een paar dagen later was Vion Apeldoorn aan de beurt, waar te veel Oost-Europeanen in te kleine busjes werden vervoerd. En ook in het buitenland was het raak, recent in Gütersloh bij Tönnies en in Wales bij 2 Sisters en bij Rowan Foods. Ook in Frankrijk waren besmettingen in slachterijen. Naar nu duidelijk wordt, zijn het grote bedrijven: Groenlo heeft meer dan 600 medewerkers, Gütersloh 6.650.Traceerbaar wel, kleinschalig nietHet beeld dat ontstaat, is niet erg fijn. De bedrijven werken vooral met Oost-Europeanen, die te dicht op elkaar staan in een virusvriendelijke omgeving, die matig of slecht gehuisvest zijn en in te kleine busjes rondgereden worden. In het bijzonder voor De Groene Weg is dat ongelukkig. Ik kom een enkele keer in een winkel van hen, en daar hangt altijd een bord dat het varken van de week opgegroeid is bij boer Pietersen in Koeflattermade. Dat suggereert niet alleen traceerbaarheid, maar ook kleinschaligheid, en daar worden hun klanten blij van.Met die traceerbaarheid zit het vast wel goed, maar kleinschalig zijn ze niet. Het is een groot modern gebouw aan de N18, ik heb er eerder over geschreven. Niks mis mee, maar had het gewoon verteld. Naar nu blijkt, is het gebouw vooral gevuld met Oost-Europese arbeiders. Dat is niet duurzaam, en bij De Groene Weg betalen de klanten daar nu juist wel voor.Arbeid in vleesindustrie verdachtMaar los van de speciale situatie van De Groene Weg, het publiek komt er nu achter dat in de vleesverwerkende schakel de arbeid en de arbeidsomstandigheden verdacht zijn. Dat de arbeiders massaal uit Bulgarije en omgeving gehaald worden en hutjemutje op oude vakantieparken wonen, is niet goed. Maar ik weet ook dat de meeste van die slachterijen, zeker ook die van Vion in Groenlo, technisch gezien moderne bedrijven zijn, met witte tegels en roestvrij staal. Zorg voor het imagoBedrijven die aan consumenten leveren, moeten altijd erg voorzichtig zijn met hun imago. Ze komen er nu achter dat ze maar beter helder hadden kunnen zijn over hun schaal en hun techniek, daar valt best een goed verhaal over te houden. In het achterhuis van mijn schoonvader, die was slager en slachter, kwamen de varkens vast slechter aan hun eind. Zorg voor het imago betekent ook dat je goed en professioneel met je personeel moet omgaan. Daar valt klaarblijkelijk nog heel wat aan te verbeteren.