Verwerper kalft alsnog

Het afkalfseizoen is weer begonnen en zo af en toe gaat het mis, natuurlijk. Gisteren zei een van de melkers mij dat koe 1.346 in de kudde haar kalf verworpen had.Het komt wel vaker voor dat een koe een kalf verwerpt. Ze eten iets verkeerd, hebben stress of er is iets anders. Heel wat zaken kunnen dat kunnen veroorzaken. Oké, niks aan de hand, dacht ik dan ook. Ik zei dat hij het dier uit de kudde moest halen en in de ziekenboeg moest te zetten. Die kudde controleer en melk ik namelijk iedere dag zelf.Koe kwam niet meer in de benenDe koe echter kwam niet overeind, toen een medewerker de zieke kudde gingen halen om te melken. Zelf had ik de koe nog niet gezien, maar ik ging ervan uit dat ze melkziekte had. Automatisch pak je dan snel een paar ‘calciumpacks’ en hup, er naar toe. De ene spoot ik in de bloedbaan, de ander onder de huid.
Normaal zijn koeien dan binnen een paar minuten weer op de been, maar deze koe bleef liggen. Dan maar de trekker met de heupklem halen om de patiënt op te lichten. Toen ze stond, zag ik dat het fout zat. Ze was niet zwak, maar het leek of ze verlammingsverschijnselen had. Afkalfproblemen of te lang op één kant gelegen; daar duidde het eerder op dan op melkziekte.Kalf zat in geboortewegVoor de zekerheid controleerde ik haar en voelde haar op. Mis! Ik had net een paar vingers in de geboorteweg en ik kon het kalf al voelen. Ze had dus helemaal nog niet gekalfd, zoals één van de melkers mij vertelde. Het kalf zat er nog in en het stonk al aardig.
Achteraf bleek de koe al voorbij de uitgerekende datum. Dat was echter niet opgemerkt en het dier was ook niet drooggezet. We hebben geen managementsysteem of automatisering in de melkstal. Dus eigenlijk komt dit soort vergissingen ieder jaar wel één of twee keer voor. Dat is niet onlogisch als je een kudde van 900 koeien te verzorgen hebt.Niet-alledaagse verlossingIntussen was het al donker en het regende. Lekker dus… Sta je daar in je eentje een kalf uit een koe te peuteren. De reden waarom het kalf er nog niet was werd me ook al snel duidelijk. Ik voelde alleen een staart, dus het zat achterwaarts. Ik wist dat ik hier nog wel even mee bezig was.
Ik heb de koe vervolgens maar weer opgelicht met de heupklem en daar begon ik… Ik ben bijna een kwartier aan het ploeteren geweest, maar toen kon ik dan toch één van de achterpoten te pakken krijgen. Uiteindelijk was ik de kracht in mijn armen zo goed als kwijt en toen was ik nog niet veel verder. Ik probeerde het kalf er daarom maar zo uit te trekken, aan één poot. En dat lukte!Aan de nageboorte en melkziekteHet kalf was dus niet meer te redden. Daarom richtte ik mijn aandacht na de geboorte direct op de koe. Ik gaf haar een spuit Alamycin ), voor de helft direct in de bloedbaan voor een snelle werking en de rest in de spieren. Omdat de nageboorte niet kwam, heb ik vervolgens ook een pessarium aangebracht. Dagelijks behandelen met een pessatium voorkomt namelijk infecties en geeft de koe drie tot vier dagen de tijd om de nageboorte zelf te brengen, voordat deze met deskundige hulp zou moeten worden verwijderd. Zo heb ik haar achtergelaten.
De koe is inmiddels niet veel beter geworden. Ze kan, doordat de zenuwen bekneld hebben gezeten, nog steeds niet staan en wordt regelmatig gelift. Ik heb haar wat van de pijnstiller Ketoprofen gegeven en ze is nog steeds aan de antibiotica.