‘Vertrouwen is kern van de veehandel’

Op zijn achtste kocht Eppe Trompetter zijn eerste koe. Op zijn vijftiende, na school, ging hij fulltime aan de slag bij zijn vader. De veehandel is zijn lust en zijn leven. Trompetter is net 75 jaar geworden en gaat nog elke woensdag naar de veemarkt in Leeuwarden.“Natuurlijk ga ik door, de veehandel is mijn lust en mijn leven. Ik heb mijn vaste klanten, ga elke woensdag naar de veemarkt in Leeuwarden en blijf zo onder de mensen. En onder de dieren. Geen mooier vak dan de veehandel. Waarom zou je dan stoppen?Eppe Trompetter: “Heb je als handelaar het vertrouwen van een veehouder, dan mag je altijd terugkomen.” - Foto: Hans BanusDe wereld van de veehandel is ontzettend veranderd. De meeste veemarkten zijn gesloten, veel vee gaat rechtstreeks van de boer naar de slachthuizen of, als het om jongvee gaat, direct naar afmesters of melkveehouders. Toch is de handel nog steeds van belang voor de prijsvorming. Vraag het maar aan de heren van de slachthuizen, zij zullen dat beamen. Maar de mooie sfeer van klompen, petten, loven en bieden, de borrel achteraf, het is jammer genoeg verdwenen. Van vader op zoon de veehandel inIn mijn familie is het vak van vader op zoon doorgegeven. Mijn grootvader was in 1916 een van de oprichters van de Bond van Veehandelaren. Mijn vader ging al als 12-jarige jongen met een transportfiets de boeren langs. In een rieten mand pasten precies twee kalfjes. Had een boer aan de weg een bosje stro aan een boom gebonden, dan wist hij: hier is handel.Bij mij begon het op de veemarkt in Zwolle, ik was 8 jaar. Mijn vader kwam niet tot overeenstemming met een handelaar die 800 gulden vroeg voor een koe. Vond mijn vader te veel. Aan het eind van de dag vroeg de beste man aan mij of mijn vader nog belangstelling had. Ik bood 800 gulden en de koop was gesloten.De mooiste tijd was tussen 1970 en 2000. Hier in Drenthe waren veel kleine en grote boeren en dus was er veel handelToen ik 15 jaar was, ben ik echt het vak ingegaan. Heb ik nooit over getwijfeld. Je leert het vak door het te doen. Het is een kwestie van goed kijken. Bij een gebruikskoe gaat het om de uier, het beenwerk en natuurlijk de productie. Bij slachtvee moet je het geslacht gewicht goed kunnen inschatten. Uiteindelijk is het nog meer een kwestie van vertrouwen. De veehouder moet erop kunnen rekenen dat hij de beste prijs krijgt. Heb je als handelaar dat vertrouwen, dan mag je altijd terugkomen.Met veehandel is een prima boterham te verdienenDe jaarmarkt in Zuidlaren op de derde dinsdag in oktober was altijd de mooiste dag van het jaar. Daar gingen mijn vader en ik altijd samen heen. Het gebeurde regelmatig dat we koeien kochten en even later weer verkochten. Soms wel twintig of dertig dieren. Goedkoop kopen, en een paar uur later op dezelfde markt weer duur verkopen. Schorsen noem je dat. Dat waren, financieel gezien, prima dagen. Van de veehandel word je niet rijk, maar in goede jaren kun je er wel een beste boterham aan verdienen.De mooiste tijd was tussen 1970 en 2000. Hier in Drenthe waren veel kleine en grote boeren en dus was er veel handel. Mijn vader en ik hadden genoeg te doen. Soms moesten we tegen een veehouder zeggen dat we pas een week later konden langskomen.Sluiting veemarkten was overbodigNa de uitbraak van MKZ in 2001 zijn de meeste veemarkten gesloten. Hier in het noorden van het land is alleen Leeuwarden nog over. Bunnik en Purmerend zijn ook nog open. De toenmalig minister van Landbouw wilde van de veemarkten af. Ik weet nog hoe hij heet, maar spreek zijn naam niet uit. Hij heeft de veehandel een enorme slag toegebracht. En waarom? Sluiting was niet nodig, maar dat is niet terug te draaien.Veehandel Trompetter is eindig, de sector hopelijk nietOnze dochter heeft met haar man een meubelbedrijf, onze zoon werkt bij Lely, hij zit in de voerrobots. Ergens vind ik het wel jammer dat veehandel Trompetter stopt bij mij. Ach, het gaat zoals het gaat. En zo is het ook helemaal goed. Af en toe ben ik wel pessimistisch over de toekomst van de landbouw in Nederland. Nu al liggen de schappen van de supermarkten vol met groenten uit Spanje en vlees uit Ierland. Ik hoop dat de volgende landbouwminister zich echt hard maakt voor de sector. Het mag toch niet gebeuren dat we hier geen boeren meer overhouden?”