‘Vertel het echte verhaal’

Een aantal agrarische vrouwen is dit jaar genomineerd voor de Vrouw in de Media Awards. Varkenshoudster Sabine Grobbink uit het Drentse Barger-Compascuum is daar een van. “Ik vind het belangrijk om aan de buitenwereld te vertellen wat we nou echt doen in onze stallen.”“Natuurlijk is het hartstikke leuk om voor de Vrouw in de Media Awards genomineerd te zijn. Dat zie ik als een waardering, blijkbaar ben ik opgevallen. De award is bedoeld om vrouwen aan te moedigen om meer zichtbaar in de media te worden. Dat doen de organisatoren door zo’n prijs uit te reiken. Goed initiatief!”Sabine Grobbink: “Ik hoop dat meer agrarische vrouwen actief worden in de media.” - Foto: Hans BanusWeinig vrouwen in beeld“De landbouwmedia zouden hier ook wel een les uit kunnen trekken. In de agrarische bladen zijn meestal mannen aan het woord. Blader de vakbladen maar door, je ziet weinig vrouwen op de foto. Dat is een beetje raar, want vrouwen hebben een ontzettend belangrijke rol op de bedrijven. Dat geldt voor alle sectoren. Ik snap dat de verhouding niet half-om-half is, maar nu is de verhouding zoek.”Ze vragen mij weleens of ik meewerk op de boerderij. Dan zeg ik: nee, ik werk niet mee maar ik werk samen“Mijn man en ik hebben samen een vermeerderingsbedrijf met 800 zeugen. Daarnaast zijn we actief in de akkerbouw. Ikzelf ben verantwoordelijk voor het dekmanagement en voor alles wat er in de kraamstal gebeurt. Ze vragen mij weleens of ik meewerk op de boerderij. Dan zeg ik: nee, ik werk niet mee maar ik werk samen. We hebben de werkzaamheden namelijk goed verdeeld.”Mooie sector“De varkenshouderij is echt een ontzettend mooie sector, wij zijn dag en nacht bezig om goed voor onze dieren te zorgen. Onze collega’s trouwens ook. Ik vind het belangrijk om de buitenwereld te tonen wat we nou echt doen in onze stallen en wat onze drijfveren zijn.”Journalisten komen alleen in actie bij mestfraude, een misstand in het slachthuis of bij een stalbrand“Volgens de gangbare media willen boeren alleen maar geld verdienen en trekken ze zich weinig aan van het welzijn van hun dieren of van het milieu. Journalisten komen alleen in actie bij mestfraude, een misstand in het slachthuis of bij een stalbrand. Nooit lees je over warmteterugwinning of luchtwassers. Laat staan over de verwerking van restproducten uit de levensmiddelenindustrie door onze varkens.”Zelf in actie komen“Je kunt dan afwachten, maar effectiever is om zelf in actie te komen. Bijna tien jaar geleden heb ik mijn eerste tweet verstuurd. In Emmen was een protestactie tegen de intensieve veehouderij. Ze toonden hele suggestieve plaatjes. Vervolgens heb ik getwitterd dat varkenshouders de volgende keer bij zo’n actie aanwezig moeten zijn. Met barbecue. Kunnen ze het echte verhaal aan het publiek vertellen.Op dit moment heb ik zo’n 2.500 volgers op Twitter en Facebook. Daar zitten collega’s bij, maar ook veel burgers die graag willen weten wat we doen in onze stal. Bijvoorbeeld wat er gebeurt in de kraamstal. De zeugen staan niet voor niks in kraamboxen. Dat is om te voorkomen dat de zeug op haar biggen gaat liggen. Ik spreek daarom over een safetybox. Is allemaal goed uit te leggen. Mensen snappen het dan heus wel.”Aangeschoven bij Jinek“Voor de provinciale verkiezingen vorig voorjaar heb ik met een paar boeren meegedaan aan het discussieprogramma van Eva Jinek. Het gesprek ging over klimaatverandering. Dat vond ik erg spannend. Marianne Thieme van Partij voor de Dieren zat naast me. Dat wist ik van tevoren en ik kon me daarom goed voorbereiden. Haar verhaal komt altijd op hetzelfde neer. Om haar weerwoord te geven, is niet zo moeilijk. Ik vond het achteraf wel erg stoer van mezelf dat ik bij Jinek ben aangeschoven. Daar heb ik mijn nominatie waarschijnlijk aan te danken.”Meer vrouwen actief in de media“Ik hoop dat meer agrarische vrouwen actief worden in de media. Twitter, Facebook en Instagram, het is allemaal niet zo ingewikkeld, terwijl je snel een groot bereik hebt. Je kunt ook schoolklassen op je bedrijf ontvangen als je dat leuker vindt. Doe waar je goed in bent. Wij ontvangen trouwens ook kinderen van basisscholen uit Emmen. In de dierentuin zijn de kinderen al vaak geweest, ze hebben jonge olifanten en leeuwen gezien. Maar nog nooit een toom biggen. Dat is toch raar?”