‘Vergunning sneller en goedkoper met geurprofiel’

Vergunningverlening voor de veehouderij gaat op termijn veranderen, zegt Gé Backus, directeur van adviesbedrijf Connecting Agri&Food. Een vergunning wordt dan verleend op basis van doelvoorschriften. Dit betekent dat een veehouder een bepaald aantal dieren mag houden, mits de werkelijke uitstoot van geur en ammoniak onder de afgesproken drempelwaarden blijft.Ter voorbereiding op de toekomstige benadering brengt de Radboud Universiteit Nijmegen samen met Connecting Agri&Food de geurprofielen van diverse typen pluimvee- en varkensbedrijven in beeld. De onderzoekers meten stoffen als ammoniak, waterstofsulfide en vluchtige organische stoffen. Deze componenten bepalen samen hoe een bedrijf riekt. Waarom zouden veehouders en overheden dat willen?“Omdat het voor iedereen voordelen heeft, inclusief de burger. Een vergunningaanvraag kan zo veel sneller en goedkoper. Een veehouder die netjes werkt, kan aantonen dat hij onder de normen blijft, misschien wel ruim. In situaties waar de boer en zijn buurman in onmin leven met elkaar, kan het geurprofiel een aanleiding zijn weer in gesprek te gaan. De uitkomsten zijn concreet en bieden handvatten om geuroverlast te verminderen.Voor lokale overheden en handhavers heeft een doelgerichte aanpak ook voordelen. De huidige vergunningverlening op basis van geurcalculatie heeft beperkingen. De geuremissie verandert bijvoorbeeld naarmate vleeskuikens ouder zijn. Ook de hygiëne en het management op een bedrijf bepalen de reuk. In het Rijnmondgebied is handhaving op basis van doelvoorschriften al jaren gemeengoed. Ik weet van meerdere gemeentelijke- en provinciale bestuurders dat zij dit voor de landbouw ook graag willen.”_{Lees verder onder de foto}Gé Backus (60) is directeur van kennis- en adviesbedrijf Connecting Agri & Food, in Uden. - Foto: Bert JansenGeen toekomstmuziek dus?“Nee, absoluut niet. Ik ga er zelfs vanuit dat in 2020 de eerste gemeente gaat starten met een schaduwhandhaving van veehouderijemissies. Gemeenten denken al druk na over de aanleg van een meetnetwerk voor geur- en ammoniakemissies uit de veehouderij.”Is er voor boeren betaalbare meettechniek beschikbaar?“Deels wel. Voor enkele honderden euro’s is een sensor beschikbaar om waterstofsulfide te meten. Voor ammoniak en vluchtige organische stoffen is dat nog niet zover. Ieder kwartaal komen er betere sensoren op de markt, tegen lagere prijzen. Op de techniek zal continue monitoring van emissies dus niet vastlopen.”Maar misschien op de fraudegevoeligheid?“Met de sensoren an sich is moeilijk te sjoemelen, hooguit met de plaats waar deze hangen. Een ervaren handhaver zal het opmerken als waarden er niet logisch uitzien en daar vragen over stellen aan de veehouder. Als extra slot op de deur is het denkbaar om met een mobiele unit steekproeven te doen om te meten of de emissies onder de afgesproken drempelwaarden blijven. Op handhaafbaarheid hoeft het volgens mij ook niet vast te lopen.”Hoe gaat het nu verder?“We gaan deze maand weer nieuwe geurmonsters nemen op een aantal veehouderijen. De eerste geurprofielen zijn nog indicatief. We willen geurprofielen per bedrijf. Een gouden standaard bestaat niet. Wel maken geurprofielen het mogelijk om oorzaken meer bedrijfsspecifiek en dus (kosten)efficiënt aan te pakken.”Lees ook: Mogelijk overheidsingrijpen bij bestaand bedrijf om geur