‘Varkenshouder Ronald Scholten is terug!’

Ik pak het schrijven van weblogs weer op. Ik kom namelijk genoeg tegen onderweg om over te schrijven.Het is alweer enkele jaren geleden dat ik mijn laatste weblog voor Boederij.nl schreef. Een paar weken geleden was ik op de redactie van het weekblad. Redacteur Erik Ordelman interviewde me over fermentatie, en toen kwam ook het hernieuwd oppakken van de blogs ter sprake.Ik heb de blogs altijd met plezier geschreven. Ik hoop dat de blogtitel ‘Varkenshouder Ronald Scholten is terug!’ door u als lezer positief wordt ontvangen; je kunt deze namelijk op twee manieren lezen.‘Mijn motto ‘never give up’ is wel handig’De laatste jaren is er het nodige veranderd. Ik ben langzaam een ervaringsexpert in het afronden van mislukte huwelijken. Dat is niet iets om trots op te zijn, maar m’n motto ‘never give up’ is dan wel handig. Inmiddels ben ik ruim 2,5 jaar gelukkig met Anikó, een sterke en mooie Hongaarse. Niki en Gergő zijn twee kids waar ik trots op ben. Het was dus toch een goede keuze om in Hongarije te blijven wonen.‘Er is genoeg te schrijven over de landen aan de overkant van die grote waterplas’Ik realiseer me dat ik geen stukje schrijf voor de Privé, dus ik zal u gerust stellen. Vanaf nu zal ik weblogs schrijven over ‘wat ik onderweg hoor en zie’. Met gemiddeld per jaar zo’n 90.000 kilometer met het vliegtuig, 35.000 kilometer met de auto, en 2 kilometer op de fiets is er genoeg te beleven om af en toe een blog te tikken. Er is genoeg te schrijven over Hongarije, Nederland, Duitsland en landen aan de overkant van die grote waterplas. Tot de volgende keer!