Varkenshouder best af met vleesrijke eindbeer

Als een slachterij betaalt op mager vlees, is de keuze voor een Belgische Piétrain-eindbeer logischer dan voor een Canadese Duroc of Franse Piétrain. Dat blijkt uit onderzoek van de Universiteit Gent en het Vlaamse Instituut voor Landbouw-, Visserij- en Voedingsonderzoek, Ilvo. De Belgische Piétrain levert veel vlees en heeft weinig voer nodig.Wat betreft vleeskwaliteit scoort de Canadese Duroc het best en staat de Franse Piétrain op twee. De onderzoekers keken naar het vochthoudend vermogen van het vlees, PSE-risico (Pale, Soft, Exudative vlees) en smaak. Een expertpanel vindt het vlees van de nakomelingen van een Canadese Duroc en Franse Piétrain smakelijker en sappiger dan van de Belgische Piétrain. Het vlees van Belgische Piétrain is het taaist. De nakomelingen van de Canadese Duroc hebben in vergelijking met de andere twee genetica het minste dripverlies. Dripverlies is maatgevend voor het vochthoudend vermogen. Karkasrendement vanwege betaling belangrijker dan vleeskwaliteitDe onderzoekers merken op dat de laatste jaren de zorgen over de kwaliteit van het varkensvlees toenemen. De smaak valt tegen doordat het vlees weinig intramusculair vet bevat of slecht vocht bindt.Punt is echter dat slachterijen uitbetalen op karkaskwaliteit. Dan komt de Belgische Piétrain juist als beste uit de bus. Het karkasrendement van de vleesvarkens van de Belgische Piétrain is namelijk het grootst, gevolgd door de Franse Piétrain en de Canadese Duroc. De Belgische Piétrain heeft het hoogste magervleespercentage. Voor de (Vlaamse) varkenshouder is het vooralsnog economisch het meest gunstig de Belgische Piétrain als eindbeer te gebruiken. Deze heeft het meeste vlees op de botten en gebruikt het minste voer. In de test is de stresspositieve Belgische Piétrain vergeleken met een Franse Piétrain (Hypor Maxter) en Canadese Duroc (Hypor Magnus). De ham en carré van de varkens zijn beoordeeld op vleeskwaliteit.