Zuivelindustrie

"Nog even en de Rabobank bepaalt welke stal we moeten bouwen", zegt Hanna. "Bedrijfsfinancieringen, die voldoen aan het niveau Plusstallen, worden gemakkelijker verstrekt. Wie dus gewoon goedkoop wil bouwen, krijgt straks geen geld meer.""Je overdrijft", vind ik. "Rabo heeft meegewerkt een nieuw concept stal. Samen met LTO, NZO en de Dierenbescherming. Kortom, alle organisaties, met uitzondering van de sectorvakbonden, maar die geven toch alleen maar commentaar op wat anderen bedenken. Dat is hun rol en die vervullen ze met verve.De eisen van de Plustal zijn lager dan bij een integraal duurzame stal, maar hoger dan de wettelijke eisen. Het komt er dus op neer dat wanneer je een stal bouwt volgens de wet je van de bank geen of moeilijker financiering krijgt."De Rabo beweegt zich daarmee op een bedenkelijk terrein", meent Hanna. "Via de geldkraan stimuleert zij de bouw van duurzame stallen. Ik vraag me af of dit haar taak is. De bank moet geld verstrekken als er voldoende onderpand is en er een verantwoord bedrijfsplan ligt. Niet alleen als het een bepaalde ontwikkeling stimuleert. Dat is hun taak niet."Mee eens. Van de zuivelsector kan ik me de stimulering indenken. Die weet hoe de markt reageert op duurzaamheid. Als men dan de grondstof melk van duurzame stallen wil hebben, helemaal akkoord. Ook van de LTO kan ik het me nog voorstellen dat die een bepaald beleid voorstaat. Om van de Dierenbescherming maar niet te spreken. Maar de Rabo, nee, die moet ook een ondernemer, die voldoet aan de wettelijke eisen, financieren.""Het doet met denken aan de prostitutiesector", zegt Hanna."Banken wilden die, hoewel wettelijk binnen de regels, ook niet financieren. Ze sloten een bepaalde groep uit. Dat doen ze straks ook met boeren die goedkoop binnen de wettelijke normen willen bouwen. Onacceptabel."Siem Jan Schenk van de LTO hoopt met de plusstal de bewustwording van de sector voor duurzaamheid aan te jagen. "Het moet echter wel passen in het economisch plaatje van de veehouders", zegt hij. Maar als de Rabo daar anders over denkt?

Oenkerk - De voormalige praktijkschool Oenkerk blijft een trainingscentrum, maar voortaan vooral voor boeren en werknemers van de A-ware Food Group en zuivelcoöperatie Fonterra. Derden kunnen ook gebruik (blijven) maken van de faciliteiten.Dit zeiden operationeel directeur (COO) Klaas de Jong van A-ware en interim-directeur van Fonterra International Farming Henk Bles bij de heropening van het centrum, nu omgedoopt tot Suvelskoalle Oentsjerk.De A-ware Food Group wil er de eigen leveranciers trainingen aanbieden, alsook werknemers van de zuivelbedrijven opleiden. Fonterra wil er onder meer Chinese managers opleiden van de grote melkveebedrijven die het in China bouwt.Het Friese Dairy Training Centre (DTC) blijft ook gebruik maken van de faciliteiten en schoolt er andere groepen melkveehouders en zuivelarbeiders, bijvoorbeeld uit Afrika en Wit-Rusland.Met de scholing van bedrijfsleiders uit diverse landen is de school ook een aantrekkelijke plek voor bijvoorbeeld machinebouwers om er hun materieel in te zetten. Het biedt promotiekansen. Mede met die gedachte zijn importeur Kamps de Wild en melkapparatuurfabrikant Lely ingestapt als partners.De Suvelskoalle werd officieel geopend in het bijzijn van burgemeester Ter Keurs van Tytsjerksteradiel, maar gaat pas werkelijk van start in oktober van dit jaar. Op de Suvelskoalle lopen 180 koeien, die worden gemolken met drie robots. Een vierde moet er nog bij komen. Deze zal gericht zijn op proeven met weidegang. Bij het bedrijf zit 110 hectare grond.

China is een megaspeler op de zuivelmarkt. Het zou rampspoed voor de zuivelsector brengen als deze grote afnemer er niet was. Toch merkt de Europese zuivelsector dit jaar tot nog toe weinig van nieuwe Chinese aankopen.Elders is het trouwens hetzelfde verhaal. China heeft zich vorig jaar over-eten en herexporteert nu zelfs partijen van het destijds duur aangekochte product.Toch levert deze aankooppauze (misschien niet helemaal het goede woord, want tal van producten blijven nog wel naar China gaan) geen onoverkomelijke problemen op voor de Europese zuivel. Kopers genoeg elders in Azië, Afrika en het Midden-Oosten. Zij hebben nog wat in te slaan. Vorig jaar was melkpoeder voor veel kopers uit Afrika en elders te duur, nu kunnen ze relatieve koopjes binnenhalen en hebben ze soms ook extra budget beschikbaar.De vraag van deze kopers zorgde ervoor dat de poederprijzen weliswaar zakten, maar niet al te ver. Daarbij bleven de mageremelkpoeders beter prijshoudend dan de vollemelkpoeders. De prijs voor mageremelkpoeder stijgt nu ook weer het snelst en het meest (notering nu rond de €2.950 per ton, tegen zo'n €3.200 voor vollemelkpoeder). Gezien de goede roomprijzen is het voor de industrie ook veel aantrekkelijker om mageremelkpoeder te maken dan vollemelkpoeder.De roomprijs schommelt rond de €4.400 tot €4.500 per ton en is de laatste weken snel gestegen. Daarmee is ook de afstand in prijs ten opzichte van boter ook weer rap vergroot. Boter noteert rond de €3.500 per ton. Spotmelk is ook goed in prijs gestegen, toch is de zuivelmarkt als geheel relatief rustig.Prognose: licht stijgende prijzen.