Streekproducten op doodlopende weg

De boerderijverkoop van streekproducten brengt 75 miljoen euro per jaar op. Dat is weinig. Het groeit ook mondjesmaat. Tijd voor een andere koers.Want die 75 miljoen is omzet, geen winst. Drie op de honderd boeren- en tuindersbedrijven doet aan huisverkoop. Dat is een klein percentage. Bovendien vormen de inkomsten uit deze tak een klein deel van het totale inkomen op de boerderij. Tijd voor bezinning dus.

Allereerst de constatering dat sommige bedrijven het uitstekend doen. Die hebben gevoel en hart voor de zaak. Zij verdienen respect. Maar ook de constatering dat het vaak bijzaak is en dat het veel tijd kost, die in uren omgerekend een enorm lage beloning oplevert. Veel boerinnen, die dit doen, zouden beter een baan buitenshuis kunnen zoeken. Krijgen dan meer inkomen. En ook sociale zekerheid en niet vergeten onafhankelijkheid. Ook in boerenkringen komt het steeds meer voor dat er echtscheidingen plaatsvinden.

Daarom is het tijd voor een andere vorm van verkoop van streekproducten. Die moeten er wel blijven. Ik zie een goede toekomst voor die producten. Je moet ze echter brengen op een plaats waar de consumenten komen. Dat zijn de supermarkten. In elke winkel zou een hoek gehuurd moeten worden voor de verkoop van streekproducten.

Een mooie taak voor club die opereert onder de vlag Landwinkel. En dan tevens zorgen dat er nog meer streekproducten komen. Dan kan het echt wat toevoegen aan het inkomen van de boer.