‘Stikstof als corebusiness’

Afbeelding achtergrond ter illustratie. Foto: Jan Willem van Vliet. Inzet: sensor die het methaan- , CO2 en ammoniakgehalte van de lucht meet. Foto: Peter Roek
Modellen bepalen of en bij wie stikstof crisis betekent. In het verleden zat de overheid aan het roer. Er waren duidelijke richtlijnen zoals de RAV en vele af te vinken lijsten.
Daaraan voldoen, betekende een vergunning. Nu gaan we richting doelsturing. Een heel nieuwe situatie waarbij de overheid de boer aan de knoppen laat draaien. Daar moeten we nog aan wennen. Het is niet meer de overheid die met af te vinken lijsten en RAV komt, maar de boer moet zelf in beweging komen en de bewijslast leveren. Het uitstootquotum is bekend, echter hoe bewijs je dat je daar binnen blijft?
Meeste bedrijven hebben geen idee of ze boven of onder stikstofquotum zitten
Ik vind het totaal onbegrijpelijk dat wij in onze sector niet massaal ammoniaksensoren kopen. De sensoren zijn beschikbaar en betaalbaar. Voor een €3.000 tot €5.000 per stal kun je de ammoniakemissie meten. Vermenigvuldig je deze emissie met het ventilatiedebiet, uit elke klimaatcomputer te halen, en je hebt de emissie per uur. Dat kun je elk uur vastleggen in je toch al aanwezige managementsysteem. Dan weet je waar het werkelijk over gaat!Het is er allemaal, het is betaalbaar en het is de enige manier om verder te komen.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses








