Stelletje idioten!

Nieuwvestiging was al niet mogelijk in Groningen, nu worden ook de bestaande bedrijven helemaal op slot gezet. Zijn ze wel goed wijs daar in het Provinciehuis?De provincie Groningen kwam eind 2010 ineens met een nieuw plan op de proppen. Groningen moet drie typen gebieden krijgen. In een wit gebied mag je niks, daar geldt een volledige standstill. Alleen investering voor welzijn en milieu zijn toegestaan, maar je mag het aantal dieren niet uitbreiding. Ligt je bedrijf in een geel gebied, dan mag je slechts 5.000 m2 staloppervlak hebben. In een groen gebied is dat iets meer: namelijk tot 7.500 m2 stal.

De kaart met de gebieden en de regeling die nu voorligt bij Provinciale Staten betekent een sterfhuisconstructie voor onze bedrijven. Alle dynamiek wordt uit de veehouderijsector gehaald. De weg naar duurzame bedrijfsontwikkeling wordt abrupt geblokkeerd. Hardwerkende ondernemers en hun gezinnen die goed voedsel willen produceren, worden in de kou gezet. Veehouders hebben niet de mogelijkheid om de kosten van milieu- of dierwelzijnsinvesteringen door te berekenen. Dan kun je alleen via schaalvergroting de kosten uitsmeren over meer biggen, vlees of eieren. Ik zou graag anders willen, maar dat is wel onze werkelijkheid.Onwetendheid en emoties bepalen beleidNog even naar de voorstellen. Op de kaart is rond elk dorp, stad of woonhuis een cirkel getrokken van 1 km. Dat is wit gebied. Zelfs een nieuw fietspad over de zeedijk langs de Waddenzee kent een zone van 1 kilometer. Zo kun je zelfs niet in de Eemshaven een bedrijf starten. Wel kolencentrales maar geen veehouderij? Niet dat ik naar de Eemshaven wil, maar het geeft wel het idiote van het plan aan. Een plan gebaseerd op onwetendheid en emoties.Idioot snelle besluitvormingToppunt van idiotie is de besluitvormingsprocedure die Provinciale Staten voor ogen heeft. Er ligt nu een zienswijze voor. Daar kunnen we tot en met 14 februari een zienswijze op indienen. Op 15 februari 2011 gaan (denk ik) alle ambtenaren snel aan de slag om de zienswijzen te lezen, te beoordelen en een reactienota maken. GS zal dan wel met spoed een reactie maken op de ingediende zienswijzen. Misschien zelfs al wel dezelfde nacht? De volgende dag, op 16 februari 2011 dus, praten de leden van Provinciale Staten in de commissie over dit voorstel. Hoe gaan ze dit dan voorbereiden? Daar is geen tijd voor! En tot slot willen ze op 9 maart 2011 in de laatste vergadering van de huidige Staten deze regeling goedkeuren. Ze zijn zeker bang dat dit in de nieuwe samenstelling niet meer lukt. Waarom wordt niet meer tijd genomen? Hebt u het ooit zo bont gezien? Is dit nu zorgvuldig bestuur? Leven we in de fundamentalistische bananenrepubliek Groningen? Moeten we ook het plein voor het provinciehuis gaan bezetten?LTO Noord pikt dit nietAls LTO Noord hebben we vorige week een ledenbijeenkomst gehouden en ons juridisch laten informeren. We gaan met zoveel mogelijk leden op 14 februari 2011 naar het Provinciehuis om onze zienswijzen aan te bieden en aandacht te vragen voor onze situatie.
De EO zond afgelopen donderdag (3 februari) een reportage uit over dit ‘item’. U kunt dit nog bekijken via deze link (vanaf 11.30 min).
Ik wil u niet onthouden dat de regisseur me belde en vroeg waar hij in Groningen nu megastallen kon zien. Hij reed al een tijdje rond en kon ze nergens vinden. Hij had al aan een aantal burgers gevraagd. Die wisten het niet. Wist ik ze te staan?

In Groningen maakt het openbaar bestuur er een potje van. Ook in andere provincies zie ik dat er over de intensieve veehouderij gediscussieerd wordt. In Noord-Brabant is een speciale commissie is geïnstalleerd. In Friesland staat de vestiging van intensieve veehouderij ook hoog op de agenda, en ook in Flevoland, Overijssel en Gelderland. In bijna alle provincies zijn er hooglopende discussies.Werk niet tegen elkaar maar met elkaarAl deze discussies zijn een uiting van onbekendheid. Het is een signaal dat het anders moet, dat kan ik begrijpen. Maar voer dan de discussie op basis van feiten en argumenten. Die worden echter niet uitgewisseld. Het blijft bij mooie praatjes vlak voor de verkiezingen. Het zijn vooral domheid en emoties die over de tafel gaan. Welke strategie moet je hierop als belangenbehartiger loslaten? Kun je dit nog kanaliseren?
Er wordt niet met elkaar gepraat maar over elkaar. Als mensen echt veranderingen willen, moeten we dat met elkaar doen. Samen zoeken naar wegen en plannen, nieuwe dimensies zoeken voor boer en burger. Dat gaat niet in één dag, dat kost tijd. Maar je moet die dialoog wel willen.