Rabobank: grondprijs gaat omlaag

De grondprijzen gaan licht dalen. Dat verwacht Ruud Huirne, directeur Food en Agri bij Rabobank Nederland.Hij zei dat op het jaarcongres van pachtersbond BLHB donderdag 15 maart in Nijkerk. De introductie van fosfaatrechten is een van de oorzaken. Andere prijsdrukkende factoren zijn de betaalcapaciteit van de bedrijven, het toenemende belang van de bodemkwaliteit en een stijgend aantal stoppers. Huirne noemt met name de regelgeving in Brabant als oorzaak van een toename van het aantal stoppers. Ook signaleert Huirne dat ‘de emotie uit de prijs gaat’, waarmee hij bedoelt dat meer zakelijk gekeken wordt naar wat een hectare mag kosten. Prijsopdrijvende factorenEr zijn ook prijsopdrijvende factoren. Dat zijn de nog steeds lage rente, de regels voor grondgebondenheid in de melkveehouderij en de onttrekking van grond aan de landbouw voor ander doelen, zoals zonneparken. “Er zijn allerlei kapers op de kust. Alles wegende, verwachten we een kleine daling van de gemiddelde grondprijs met grote regionale verschillen”, aldus Huirne.De hoge prijzen van nu zijn in principe economisch onderbouwd, al zijn ze voor instappers niet op te brengen. Maar als de rente stijgt, krijgen kopers mogelijk wel problemen. “Bancaire financiering van 1 ton per hectare is spelen met vuur, want de rente is snel hoger dan die 2% die het rendement op de grond is.”De hoge prijzen van nu zijn economisch onderbouwd, al zijn ze voor instappers niet op te brengen, zegt Ruud Huirne. - Foto: Martijn ter HorstRabobank heeft geen afzonderlijk beleid voor financiering van pachtbedrijven, verzekert Huirne de zaal. Rentabiliteit en juist niet het onderpand is het belangrijkste criterium voor financiering, ofwel het verdienend vermogen. Niet de vraag of een ondernemer pacht is belangrijk, maar hoeveel betaalcapaciteit overblijft na betaling van de pacht.‘We zijn geschrokken van de periode met lage melkprijzen. Daardoor zijn we terughoudender geworden, vandaar die korte looptijd’Prijzen fosfaatrechten drukkenDe afschrijvingstermijn op fosfaatrechten is door de bank vastgesteld op 5 jaar, terwijl die fiscaal 10 jaar is. Huirne geeft hier een duidelijke verklaring voor. “We willen het zekere voor het onzekere nemen. Niemand weet wat ze over 5 jaar waard zijn.” Hij noemt ook de zorgplicht die de bank heeft tegenover klanten. En hij verwijst naar Denemarken, waar na een forse daling van de grondprijs veel bedrijven in de problemen kwamen. “In het verleden is te veel op zekerheden gefinancierd. Dat gaat goed tot er een groot dal komt en dan gaat alles failliet. Daarom gaat het meer om verdienend vermogen dan om de de zekerheden. Dat principe is gelijk voor eigendoms- en pachtbedrijven.” Lees ook: Pachtersbond doet beroep op ministerFinanciering van melkquotum ging makkelijker dan van fosfaatrechten, beaamt Huirne. “De tijden zijn veranderd. We zijn geschrokken van de periode met lage melkprijzen. Daardoor zijn we terughoudender geworden, vandaar die korte looptijd. We hebben die 5 jaar ook gekozen om de fosfaatprijzen wat te drukken. Bij 10 jaar waren ze meteen duurder geworden. Wij kiezen voor de continuiteit.”Bufferen voor slechte jarenVolgens Huirne komt de melkveehouderij in een varkenscyclus met goede en slechte jaren die elkaar afwisselen. “Veel mensen in de melkveehouderij zijn daar niet op ingesteld. In goede jaren moet je bufferen voor slechte jaren. Die buffercapaciteit moet je niet gebruiken om fosfaatrechten te kopen.”Mede-auteur: Johan Oppewal