‘Perspectief in agrarische wet- en regelgeving?’

Met de huidige, over-elkaar-buitelende regels is het nog maar de vraag of je gloednieuwe stal over een paar jaar nog voldoet.We hebben Inmiddels – zonder vuurwerk – het nieuwe jaar ingeluid. Wat zal 2021 gaan brengen? Je zou bijna zeggen: het kan niet gekker dan in 2020, maar ik denk dat de kans groot is dat het nog dwazer wordt. Komen we in een recessie terecht? Wordt de stikstofproblematiek opgelost? En natuurlijk de belangrijkste vraag: welke tol gaat corona nog eisen?Perspectief voor ondernemersIn het licht van die corona-discussies viel me afgelopen maanden iets op. Er wordt steevast aangegeven dat er te weinig perspectief wordt geboden door Rutte en De Jonge, en dat maakt het nu juist zo zwaar. Ook bij de Kamerdebatten wordt op deze vanzelfsprekendheid gehamerd. Daarbij gaat het er met name om dat er voldoende perspectief op een einddatum is. Er moet, zo hoor je van kasteleins tot kappers, licht aan het eind van de tunnel te zien zijn. Je moet weten waar je aan toe bent, Als thuiswerkende-en-lesgevende vader kan ik dat overigens helemaal onderschrijven. Als je weet dat het nog enkele weken duurt, houd je het wel vol. Zonder perspectief komen thuis de muren – waarachter je inmiddels je kroost hebt gestopt – op je af. Perspectief is dus vereist. In agrarische wet- en regelgeving heeft het laatste jaren ontbroken aan voldoende perspectief voor ondernemers Onder perspectief verstaat de Van Dale ‘(voor)uitzicht, vergezicht, toekomst’. Een mens moet een horizon hebben om zijn handelen op af te stemmen. Met name geldt dat voor ondernemers die er veel grote bedrijfsbeslissingen op moeten baseren. Dit is nu juist waar het afgelopen jaren in de agrarische wet- en regelgeving goeddeels aan ontbroken heeft. Daarom heeft het gemak waarmee de politiek nu schermt met het ‘belang van voldoende perspectief voor de ondernemers’, me zo verbaasd. Huidige regels kortzichtig en onvoorspelbaarAan het eind van de vorige eeuw wist u bijvoorbeeld als varkenshouder dat als u uw vergunningen had voor een stal, u daarin ook de varkens mocht houden. Dat was ver vóór de tijd van de varkensrechten, natuurbeschermingsvergunning, mestverwerkingsplicht en wat al niet meer zij. Waar in 1994 een zogenoemde GroenLabel-stal jarenlang bescherming bood tegen allerlei nieuwe eisen, is het met de huidige over-elkaar-buitelende regels over emissies nog maar de vraag of uw gloednieuwe stal met luchtwassers over een paar jaar nog voldoet. De regeltjes zijn veel te wispelturig, kortzichtig en onvoorspelbaar geworden. Om als concreet voorbeeld de stikstof maar eens te nemen. Sinds de PAS-uitspraak van 29 mei 2019 hebben PAS-meldingen formeel geen betekenis meer. Deze bedrijven zijn sindsdien illegaal. Er is door de politiek bij herhaling toegezegd dat hiervoor een oplossing komt, maar of en wanneer is nog allerminst zeker. Naar het zich laat aanzien gebeurt dat op zijn vroegst pas in de tweede helft van 2021, meer dan twee jaar na de PAS-uitspraak. Voor deze bedrijven duurt deze onzekerheid daarmee – nu al – veel langer dan de coronacrisis. Dat lijkt me toch minstens net zo zwaar? Kwestie van perspectief.