Opvolger (8)

Altijd vond ik het jammer dat we maar één kind hadden. De natuur gaf ons echter niet meer. Nu, bij de bedrijfsopvolging is het gemakkelijk.Wij hebben maar een paar zaken te regelen. Dat is zo weinig mogelijk belasting betalen en er voor zorgen dat de overname voor Hans te behappen is. Ook moet er voor ons voldoende geld overblijven. Ik wil straks wonen in een mooie bungalow en alle reizen maken waar ik nu geen tijd voor heb.

Een zwager van me – Hanna’s broer – heeft zeven kinderen. Er is één opvolger, Huib, en een zoon, Joop, die geen werk heeft en nog thuis woont. De andere kinderen zijn het nest uitgevlogen en redden zichzelf. Mijn zwager dacht de opvolgingsproblematiek opgelost te hebben door het bedrijf voor een zacht prijsje door te schuiven naar zoon Huib. Alles was geregeld, er werd een bod op een huis in het dorp gedaan en toen werden de overige kinderen ingelicht.

De avond begon leuk. De wederhelften waren ook meegekomen en een ieder vond het verstandig dat de bedrijfsopvolging werd geregeld. Tot mijn zwager de details vertelde. Het kwam er op neer dat ter wille van de bedrijfsoverdracht de roerende en onroerende zaken laag waren getaxeerd. Anders kon het bedrijf niet verder. Voor marktwaarde was er gewoon te weinig inkomen te behalen voor de opvolger. Daarom dus de vriendelijke prijs.

Het was de omslag in het gesprek op die avond. Vooral de aangetrouwden zwegen, maar hun gezicht sprak boekdelen. De oudste dochter sloot wijs het gesprek af met te zeggen: ”Fijn dat jullie naar het dorp gaan, dat Joop mee kan en dat Huib boer wordt. Maar verder wil ik er nog even over nadenken”. “Nadenken?” vroeg zwager verbaasd.

“Ja”, zei de dochter, “het gaat tenslotte om onze erfenis in de toekomst.”

Ik heb begrepen dat de avond verder koel is verlopen. Men is er nog niet uit. Boeren met meerdere kinderen moeten er wel voor zorgen dat ze allemaal vroegtijdig worden ingeschakeld bij de bedrijfsopvolging.

Dat heeft zwager vergeten en dat breekt hem raar op.