Opvolger (2)

En dan heb je zo maar ineens een bedrijfsopvolger. Dat is best wennen.Vooral omdat steeds minder kinderen de boerderij van de ouders willen overnemen.
De animo boer te worden neemt af. De traditie van de oudste zoon als opvolger is verleden tijd. Daar kwam wat anders voor in de plaats.

De zoon die het minst goed kon leren, werd de opvolger. De broers met een beter verstand gingen studeren en zochten een baan elders.

Dat is intussen weer veranderd. Boerenzoons die beter met de handen kunnen dan met het hoofd, zoeken nu een opleiding en baan buiten het bedrijf. Steeds vaker wordt degene die de Hogere Landbouwschool of Wageningen heeft, boer op het ouderlijk bedrijf.

Het is ook niet meer vanzelfsprekend dat de zoon de opvolger wordt. Vrouwen worden tegenwoordig steeds vaker boer. Een grote vooruitgang. Vroeger moest een boerendochter met boerenbloed een boer trouwen om haar beroep te kunnen uitoefenen. Nu is ze zelf boer en soms heeft haar man een andere baan.

Ik maak me sterk dat veel vergaderboeren een vrouw hebben die thuis het bedrijf runt. En misschien wel beter dan de vergaderboer het zelf kan. Een bekend voorbeeld is Jan Cees Vogelaar, waarvan vriend en vijand zegt dat zijn vrouw de zaakjes prima voor elkaar heeft. Jan Cees wordt thuis niet gemist.

Positieve ontwikkelingen dus. Niet de domste zoon of dochter wordt boer, maar vaker de intelligentste. Dat past veel beter bij het ondernemerschap dat van een boer gevraagd wordt. Werk met de handen kun je laten doen. Werk met het hoofd moet je zelf doen.

Dat is anders dan vroeger. Toen was er een volksspreuk die luidde: “De domste boeren hebben de dikste aardappels”. Dat gaat nu niet meer op.