Onteigening wil je niet meemaken
Overheden willen gaan onteigenen om natuurdoelen te halen. Voor boeren is dat een schrikbeeld. Terecht, blijkt uit praktijkervaringen. Deskundigen pleiten voor betere procedures.
Veehouder Pelleboer moest op zijn oude locatie langs de dijk tussen Zwolle en Hasselt wijken voor de natuurplannen van provincie. Die onteigening nam meerdere jaren in beslag en was emotioneel zwaar. - Foto: Koos Groenewold
In het kort
- Onteigenen vanwege stikstof gebeurt nog niet
- Overheden laten nog veel steken vallen
- Onteigeningswet gaat op de schop
Stikstofminister Christianne van der Wal wil het voor boeren ‘woest aantrekkelijk’ maken om zich te laten uitkopen voor natuur. Tegelijkertijd dreigt ze met onteigening als het niet snel genoeg gaat met de geplande sanering van het platteland. Onteigening is zeer beladen; een soort ‘nucleaire optie’ die niemand wil, ook de Tweede Kamer niet. Daar wordt gepraat over alternatieven die minder ver gaan. Toch is wel duidelijk dat de Kamer de minister niet zal tegenhouden als ze wel tot onteigening over wil gaan. Maar wat betekent onteigening eigenlijk? Wat overkomt je als je daarmee te maken krijgt en hoe vaak vindt het plaats?
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
In de WILG, wettelijke inrichting landelijk gebied, heb je ook al niets meer over je eigendom te zeggen, hier binnen 14 jaar een blok van minimaal 220 ha 'onteigend', verplicht vrij gemaakt voor een natte buffer.Dan hoeft er niets meer onteigend te worden.