Micro pigs en schoppende alpaca’s

Micro pigs en schoppende alpaca’s Vreemde jongens, die Engelsen. En ze houden nog vreemdere dieren. Soms is dat wel uitkijken.Het is bekend dat Engelsen er andere gebruiken op nahouden wat betreft ontbijt. Dat ze daarnaast ook een voorkeur hebben voor het houden van wat minder gebruikelijke huisdieren, heb ik de laatste weken ontdekt. De zogenoemde micro pigs (minivarkens die men zowel binnen- als buitenshuis houdt) zijn populairder dan honden en katten. En zoals een echt varken betaamt, beschikken ook deze micro pigs over behoorlijke stembanden. Omdat de diertjes hier erg populair zijn bij gezinnen met jonge kinderen en mensen met weinig ruimte (!), worden de mannelijke micro pigs over het algemeen zeer snel beroofd van hun mannelijkheid. Dit om ervoor te zorgen dat ze niet gaan stinken en enigszins handelbaar blijven. Hoewel de ingreep erg weinig voorstelt en – uiteraard – onder verdoving plaatsvindt, schreeuwt menige micro pig moord en brand. Voor degenen die niet bekend zijn met varkens: varkens gaan schreeuwen zodra je ze aanraakt of optilt.Minivarkentje van…70 kiloInmiddels gewend aan het fenomeen micro pig, ging ik afgelopen maandag dan ook vol goede moed op pad naar micro pig nummer zoveel om ‘het zaakje’ te verwijderen. Bij aankomst bleek de micro pig echter nogal macro: zo’n 70 kilo varken kwam (toen nog wel) enthousiast op me afgestormd.TraumaverwerkingToen ik vroeg waarom de eigenaar zo lang gewacht had met de castratie, vertelde ze dat ze op internet had gelezen dat dit beter zou zijn voor de traumaverwerking van het varken. Ja ja, lang leve het internet. Toen ook dit varken de buurt bij elkaar schreeuwde bij het inspuiten van de verdovingsmiddelen, maakte ik me echter meer zorgen over de traumaverwerking van de eigenaar.Blijf weg van alpaca’s!Gesproken over dieren waar je last van kunt hebben als je er voor je werk bij moet zijn, niet alleen bij varkens is het soms uitkijken. Een ander ‘interessant’ fenomeen is de alpaca. Omdat mijn collega’s geen fan zijn van de alpaca (hun belangrijkste advies met betrekking tot alpaca’s luidt: ‘blijf er zo ver mogelijk vandaan!’...), mag ik naar een zieke alpaca. Dat klinkt misschien heel leuk en spannend, maar dat is het niet. Alpaca’s kunnen naast spugen namelijk ook schoppen. Vrij hard schoppen. De kunst is om heel dicht tegen ze aan te gaan staan. Dus dat doe ik, terwijl een hysterische eigenaar om me heen rent die maar blijft vragen of ‘Bruce’ het gaat overleven. Aangezien diezelfde Bruce net mijn knieschijf doormidden geschopt heeft en bovendien een allesbehalve zieke indruk maakt, durf ik te beweren dat het dier het einde van de dag zeker gaat halen (en Bruce leeft nog steeds, aangezien Bruce slechts een milde vorm van coccidiose had opgelopen). Een beetje hinkend met mijn rechterbeen loop ik naar mijn auto en rijd ik naar huis. Gelukkig, morgen weer gewoon een dagje tussen de koeien…!