Meewerken? Maak er afspraken over

De positie van meewerkende partners is niet altijd goed geregeld. Dat gaat goed tot het mis gaat.

3 mei 2021

De positie van vrouwen op boerenbedrijven is juridisch niet alitjd even sterk. Daar is wat aan te doen, maak het bespreekbaar. - Foto: Pixabay

Praten over de positie van de vrouw op het bedrijf is belangrijk. En na dat praten komt het notarieel vastleggen van de afspraken. Logisch, zou je denken. Toch gebeurt het nog steeds niet overal. Dat gaat goed zolang het goed gaat, maar als het mis gaat, staat ze met lege handen. Ze heeft geen vermogen opgebouwd, krijgt misschien met schulden te maken, moet verhuizen en van een bijstandsuitkering zien rond te komen. Om dergelijke scenario’s te voorkomen, is het nodig om allerlei zakelijke afspraken te maken en om die ook na te komen. Want daar hapert het nogal eens. Dan is er bijvoorbeeld wel afgesproken dat de partner de helft van de winst krijgt, maar dat moet dit aan het eind van het jaar wel verrekend worden, anders heeft ze nog steeds niets. Zo kun je in gedachten wel vermogen opbouwen, maar op papier staat er niets. En dus is er juridisch niets om op terug te vallen mocht dat nodig zijn.

Wil je reageren? Maak dan gratis een account aan!

‘Het ligt gevoelig’

Tessa (52) werkt mee op het akkerbouwbedrijf van haar man. Het is een eenmanszaak, zij zit er juridisch niet bij in. “Ik zou dat wel willen, maar het ligt gevoelig. Hij vreest het bedrijf kwijt te raken mocht het tussen ons verkeerd gaan. Wat we wel al jaren geleden geregeld hebben, is dat ik het vruchtgebruik heb van de grond mocht hij overlijden. Het bedrijf alleen doen, dat kan ik niet, maar ik ben dan wel gemachtigd om de grond te verhuren. Of ik een vergoeding ontvang voor de uren die ik werk? Nee, we doen alles van zijn inkomen. Een tijdje heb ik wel een eigen vergoeding gehad, maar daar deed ik toch ook weer de boodschappen van. Het was lood om oud ijzer dus. Nu gaat alles weer op één hoop. Soms voelt het wel dubbel, alsof ik mijn hand moet ophouden als ik iets wil. Maar aan de andere kant, ik zit niet hele dagen in huis. Dan was dat afhankelijkheidsgevoel misschien sterker geweest dan nu.”