‘Jan en Boer Modaal betalen de rekening’

De afgelopen jaren is veel mis gegaan, en dat hebben we in de portemonnee gevoeld.In 2015 is het quotum afgeschaft en was er de brief van 2 juli. In 2016 de fosfaatplafonds, 2017 het referentiejaar. Daar kwamen in 2018, het eerste fosfaatrechtenjaar, nog zaken bij waarvan je de broek afzakt: kalverfraude, knelgevallen, verkeerde verdeling fosfaatrechten, verkeerde plaatsing ammoniakmeetstations, verketterd worden door LTO, droogte/warmte, ruimen van koeien, klimaatregels, noem maar op. Tussendoor nog de toekomstvisie van ‘onze boerendochter’. Als heuse marketeer bombardeert zij het kringlopen tot toekomst, datgene wat wij al tot ver in de geschiedenis deden.Hoge kostenKlimaat wordt een issue op zich. Terwijl de wetenschappers nog steeds over elkaar heen buitelen of de aarde nu wel of niet opwarmt, wordt ons collectief die angst al aangepraat, gevolgd door het grote verdienmodel van enkelen. Jan en Boer Modaal betalen de rekening, die veelal nooit te voldoen is als de zaken zo verdeeld worden als nu. Wanneer een boer zijn nek uitsteekt en een windmolen plaatst of zijn dak vol zonnepanelen legt, telt de reductie op broeikasgassen hiervan mee bij de energiesector. Dat is de wereld op zijn kop! Sommige provincies willen vanwege de hoge CO₂-uitstoot van veengrond het waterpeil laten stijgen. De boer op veen die zijn boerderij aan ‘de natuur’ verkoopt, ziet dat vanaf de verkoop diezelfde CO₂-emissie nergens meer meetelt.Steeds meer boeren zullen gedesillusioneerd het bijltje erbij neergooienWanneer onze successen als wisselgeld in andermans beurs verdwijnen, is het dweilen met de kraan open. Het gevolg laat zich raden. Steeds meer boeren zullen gedesillusioneerd het bijltje erbij neergooien. Het buitenland vult het gat in de productie wel. Geproduceerd tegen lagere eisen en hogere emissies, maar daar kraait dan geen haan meer naar.Eindelijk een weerwoordPositief is echter dat er weerwoord komt. Eindelijk. Voor velen is de maat vol, is duidelijk dat het recht in Nederland vaak krom uitpakt. De onderzoeksmolen blijft maar doordraaien en produceert het ene na het andere rapport dat veelal gretig aftrek vindt als basis voor beleid. Worden uitkomsten verkeerd geïnterpreteerd, of waren die vooropgezet? Stichting Agri FactsEen club die dit feilloos doorheeft en hier in zijn korte bestaan al meermaals wat aan heeft veranderd, is de Stichting Agri Facts (STAF). Partijen als het Planbureau voor de Leefomgeving, dat zijn hand niet omdraait voor enige suggestieve manipulaties in rapporten en uitkomsten, worden steeds vaker door STAF op de vingers getikt. Beleid heeft pas zin als de onderbouwing kloptEn terecht, een planbureau dat voor onze overheid berekeningen maakt die gebruikt worden om beleid te ondersteunen, dient waarheid te verkopen. Niet mee te gaan in de waan(zin) van de dag. Beleid heeft pas zin als de onderbouwing klopt. Zo niet, dan komen velen, ondanks de ‘opwarming van de aarde’, van een koude kermis thuis.