Interventieverkoop: van ‘pak-me-dan’ naar echt zaken doen

De Europese Commissie worstelt met de interventievoorraad melkpoeder. Ze zegt ervan af te willen, maar speelt tot nog toe vooral ‘pak-me-dan’. Verlies nemen is lastig voor Brussel. Eind deze maand moet op politiek niveau een knoop worden doorgehaktAl meer dan een jaar nodigt de Europese Commissie handelaren en verwerkers uit om te bieden op een deel van haar interventievoorraad mageremelkpoeder. Een paar keer is er ook echt iets gegund, maar tot nu toe is slechts een paar honderd ton van de heel grote berg van bijna 400.000 ton afgegaan. Waarom?Dat vragen handelaren en zuivelbedrijven zich ook af, velen met toenemende vertwijfeling. Soms lijkt het er volgens hen op of de Commissie een spelletje ‘pak-me-dan’ speelt. Er zijn al diverse inschrijfrondes geweest waarbij de verschillen tussen een aantal serieuze biedingen en de gunprijs van de Commissie vrij klein waren. Met een beetje meer goede wil had de Commissie al een aardig stukje van de poederberg kunnen afhalen, zo lijkt het.Er moet op politiek niveau een knoop worden doorgehakt, menen zuivelbestuurdersDe kwestie van de interventieverkopen wordt steeds nijpender. Deze week liep weer een inschrijfronde af (een tender), terwijl in maart nieuwe opkopen dreigen te volgen. De huidige tender is een nieuwe kans, maar waarschijnlijk hakt het beheerscomité voor de agrarische markten geen echte knop door, zo wordt verwacht. Voor 29 januari staat de kwestie geagendeerd voor de Landbouwraad. Er moet op politiek niveau een knoop worden doorgehakt, menen zuivelbestuurders. Misschien moet daarvoor ook nog worden afgestemd met de Ecofin-raad, want het is onontkoombaar dat de Europese Commissie voor het eerst sinds decennia serieus verlies moet nemen op de interventie. Het oudste deel van de interventievoorraad is zo’n 2 jaar oud of zelfs nog ouderDe melkpoeder is ingekocht voor € 1.698 per ton, wat het totaal aan uitgaven voor de melkpoeder op bijna € 680 miljoen brengt. Het oudste deel van de interventievoorraad is zo’n 2 jaar oud of zelfs nog ouder. Dat product kan alleen weg als het wordt verkocht tegen een lagere prijs dan de huidige marktprijs. Vers poeder brengt momenteel tussen de € 1.300 en € 1.350 (maximaal) op. Het oude product moet naar schatting minstens € 100 of € 150 euro goedkoper worden verkocht. Ook omdat het product moet worden om-verpakt. In de huidige ‘interventiezakken’ is het helemaal slecht verkoopbaar. Europese Commissie moet verlies nemenDe Commissie moet dus minstens € 400 per ton verlies nemen, plus opslagkosten. Bij verkoop van de oudste 100.000 ton – nu in de aanbieding – levert dat een verlies van € 40 miljoen op. Als dit product wordt verkocht, is de vraag dus waar het heen moet? Optimisten denken dat sommige voedingsbedrijven het nog wel willen hebben, als ingrediënt voor koekjes, sauzen en dergelijke, anderen menen dat het maar in veevoer moet. De veevoerindustrie geeft echter aan ook niet op het oude product te zitten wachten. Voor opfokmelk voor vaarskalveren kan het misschien worden gebruikt, maar niet voor de kalfsvleessector. Die zit al lang op een andere voerrantsoen. Er kleeft echter wel een ethisch bezwaar aan: moet het equivalent van 12 miljard kilo melk gewoon de vergister in?Misschien is het product geschikt voor varkensvoer, opperen sommigen, maar dan niet tegen een prijs van meer dan € 300 tot € 400 per ton. Dan zijn er ook nog degenen die menen dat de oude melkpoeder beter gebruikt kan worden voor biobrandstof. Dan verstoort het de markt niet, ook niet buiten Europa. Er kleeft echter wel een ethisch bezwaar aan, weet iedereen – moet het equivalent van 12 miljard kilo melk gewoon de vergister in? Bijna alle boeren in Nederland een vol jaar daarvoor gemolken?