‘Hoe reageren op rumoer rond ‘foutjes’ in de landbouw?’

Wat doet de consument met negatief nieuws uit de landbouw? En hoe ‘moet’ de sector ermee omgaan.Ronkende koppen in de krant en op de televisie: Biologische boeren in de fout, Dierenarts neergeslagen in slachthuis, Ziek vee toch vervoerd en geslacht, Verscherpte controles in Noordelijke slachterijen en Frauderende akkerbouwers. De oogst van de afgelopen weken.Uitbundig gebracht op de televisie. Wat moet de consument, die het nieuws ziet, er wel van denken? Het is zijn voedsel: “Is het echt zo’n rommeltje bij de boeren?” “Ze hebben de pik op de landbouw”, vindt Hanna verongelijkt. “Je zou eens moeten weten hoe vaak gesjoemeld wordt in andere sectoren. Maar daar hoor je ze niet over. De boer is een gemakkelijke prooi. Werkt in de openbaarheid en ieder heeft er een mening over. Wat ze ons daarmee aandoen, beseffen ze niet.”Ouderwetse mening over een sector die fout zitHans kijkt haar wat meewarig aan: “Echt een mening van vroeger, moedertje. De boodschapper de schuld geven en zelf de ogen sluiten. Je kunt er beter voor zorgen dat je je zaakjes op orde hebt. Als 1 op de 10 biologische boeren een gele kaart verdient, dan is het geen incident. Dan is die controleclub, Skal, niet goed bezig. Als je clandestien zieke dieren naar de slachterij vervoert, is dat fout. Dan is er ook nog een slachterij die deze dieren slacht en het vlees verkoopt. Niet goed te praten.”Fouten niet wegstoppen of vergoelijken, maar openlijk voor uitkomen“Het zijn vaak kleine vergrijpen, waarmee boeren een beetje uit de pas lopen. Het wordt opgeblazen tot een enorme fraude”, probeert Hanna nog.Geen enkele kans bij Hans. “Je moet zorgen dat de kranten en televisie geen kans krijgen door het zelf goed te doen. En als je een fout maakt, moet je dat ruiterlijk toegeven. En niet meteen in de verdedigingsstand schieten, zoals we nu doen. We zijn net kleine kinderen die een snoepje hebben gepikt. Als ze betrapt worden, wijzen ze naar de andere: “Hij deed het ook.” We moeten een voorbeeld nemen aan de voedselproducenten. Bij een fout maken ze het bekend en halen de schappen leeg. De reactie van de consumenten is: “Daar kunnen we wel kopen. Die voelen zich verantwoordelijk.” Zo wordt een fout reclame.”Zit wat in.