‘Het wordt nooit weer slecht’

De varkensmarkt maakt een goede periode door. Daarom is het nu een goed moment om te analyseren hoe deze situatie zo lang mogelijk kan worden vastgehouden, stelt Johnny Hogenkamp.De biggen- en varkensprijzen zijn goed en daarmee de marges ook. Dat gaat ook zo blijven. Wordt het nooit weer slecht? Ik zie u al de wenkbrauwen fronsen. Ten eerste omdat het na een aantal beroerde jaren hoog tijd werd om gaten te kunnen dichten en wat spek op de ribben te krijgen. Daar ben ik het geheel mee eens en bij ons op het bedrijf is dit zeker niet anders. Ten tweede kijkt iedereen alweer angstvallig uit naar de volgende crisis, de bekende varkenscyclus bestaat immers uit afwisselend goede en slechte tijden. Juist daar wil ik dieper op in gaan.Het is makkelijker om vanuit de huidige aantrekkelijke marktsituatie te analyseren dan vanuit een slechte periode. Vandaag weten we dat de vraag naar vlees goed is en dat het aanbod niet overhoudt. Dat is echter niet het enige dat telt. Markt is vraag + aanbod + sentiment + inspanning boer.Groeilanden niet aanwezig op EPP-congresVorige week waren we als EPP (European Pig Producers) met 250 sectorgenoten in Noorwegen voor het jaarlijkse congres. Twee landen, die het al langere tijd top doen in de varkenshouderij, waren niet of nauwelijks vertegenwoordigd. Spanje, de grootste groeier in de varkensproductie, zien we al lang niet meer. Grote integraties, tot 100.000 zeugen en meer, maken er de dienst uit, verdienen flink door faalkosten te verbannen en hebben weinig behoefte aan kennisdeling met andere EU-landen. De varkensverzorgers zijn er meestal in loondienst of zetbaas en krijgen er kennelijk geen vrij voor. De Denen waren met dertien man matig vertegenwoordigd, druk met biggenexport boven de € 80.Een varkensbedrijf in Duitsland. De regelgeving in Duitsland wordt steeds strenger. Foto: Jan Willem SchoutenKrimp in OostblokInteressant is het Oostblok. Daar tel ik (Oost-)Duitsland nog even bij. De regelgeving neemt er inmiddels droeve vormen aan en gaat vaak al veel verder dan hier. Hoewel de prijzen er best zijn, denken de goed vertegenwoordigde varkenshouders er momenteel niet aan om uit te breiden. Dat is heel bijzonder en was in 2007, 2010 en 2013, telkens na een aantal goede jaren, compleet anders. Zonder stringente regelgeving zou er nu in 2017 een hausse aan uitbreiding plaatsvinden en zou daarmee het volgende prijsdal aanstaande zijn. Daags voor het congres was ik in Duitsland bij Tönnies op bezoek en zelfs daar was men nog het meest beducht voor de politieke situatie.Goed gemutste HollandersDe zestig medelanders waren goed gemutst. Zeker, de groeistuipen worden met name in Brabant afgeremd door het weinig vredelievende provinciebestuur, maar de markt maakt veel goed. Ons gastland werkte ook mee, ze mogen maximaal 120 zeugen houden, verdienen genoeg en leven relaxed. In Nederland is het wat lastig om aan goede mensen te komen. Dat ervaren we zelf ook nu we een vacature hebben. Meer dan voldoende belangstelling en aanbod om het werk gedaan te krijgen, maar het is zoeken naar die ene expert met kijk op organisatie en proces. Toch zie ik dat als voordeel en zeker niet als last. Al wat makkelijk gaat levert immers voor de boer niets op.De Noren mogen maximaal 120 zeugen houden, verdienen genoeg en leven relaxed, aldus Johnny Hoogenkamp. Foto: Mark PasveerNederland is geen eilandWe leven niet op een eiland, ook in andere varkensregio’s binnen Europa kennen ze hun beperkingen. Regelgeving, houderijconcepten, personeelsaanbod, zie het allemaal niet enkel als last maar ook als lust. De vleesconsumptie binnen Europa neemt af en China is vandaag de kaskraker, maar niet voor eeuwig. Het is goed dat er overal remmende factoren zijn. Zelf kunnen we ons immers niet beheersen. Nederland is geen eiland, het vloeit evengoed over andere Europese landen. Spanje groeit als kool, maar doet vooralsnog niets aan antibioticareductie en zal de boemerang tegemoet zien. Denemarken idem met eenzijdige focus op biggenproductie.De Opec heeft wereldwijd de productiebeperking op olie weer verlengd, dan kunnen wij dat toch ook?Laat het niet over aan ketenpartnersWaar je in Spanje niemand vindt zonder MRSA, word je in Noorwegen geruimd bij aantreffen op het varkensbedrijf. De meeste landen kennen inmiddels specifieke marktconcepten, daarin loopt Spanje weer voorop wanneer het om vleeskwaliteit gaat. De diversiteit is groot, dat vraagt veel van de producent, evengoed in Nederland. Het zijn uitdagende tijden en er zullen ooit weer lagere opbrengstprijzen volgen.De Opec heeft wereldwijd de productiebeperking op olie weer verlengd, dan kunnen wij dat toch ook? Laat het niet over aan ketenpartners, zij hebben heel andere belangen.