H-Wodka: bokashi voedingsbron voor bodemleven

Bokashi kan een interessante voedingsbron zijn voor het bodemleven, zeker na teelten als aardappelen en uien. Peter Lerink zou graag zien het meer mag worden toegepast.“In Utopia”, zo besluit adviseur Peter Lerink van de akkerbouwinnovatiegroep H-Wodka, “valt bokashi buiten de mestboekhouding en maakt deel uit van de Kleine Kringloop. Deze Kleine Kringloop staat toe dat een akkerbouwer maaisel van binnen een straal van 5 km rond zijn bedrijf mag ontvangen, fermenteren onder toevoeging van erkende hulpstoffen en mag verspreiden op zijn eigen percelen, mits schoon en onverdacht.”Compost als bodemstructuurverbeteraarLerink schrijft op de internetsite van H-Wodka over de rol die bokashi kan spelen bij verbetering van het bodemleven naast die van compost als bodemstructuurverbeteraar. Een voordeel van compost is dat het vrijwel direct een waarneembare positieve bijdrage levert aan de bodemstructuur en dat deze bijdrage jarenlang stand houdt. Het gaat over ervaringen met bokashi in samenwerking met waterschap Hollandse Delta.“Een nadeel van compost is, dat het slechts in beperkte mate dient als voedingsbron voor het bodemleven”, aldus Lerink. “Naast stabiele organische stof is er in de akkerbouw een groeiende behoefte aan makkelijk verteerbare organische stof.” _{Lees verder onder de foto}Een voordeel van compost is dat het vrijwel direct een waarneembare positieve bijdrage levert aan de bodemstructuur en dat deze bijdrage jarenlang stand houdt. - Foto: Peter RoekFermenterenDe bokashi-methode, om van organische reststromen een bodemverbeteraar te maken, berust op fermenteren. Fermentatie is een anaerobe omzetting van organische stof door micro-organismen, die (nagenoeg) gepaard gaat met behoud van de energiewaarde van het uitgangsmateriaal. Fermentatie geeft geen noemenswaardige warmteontwikkeling, er komt geen CO2 en H2O vrij en het gewicht blijft praktisch gelijk.Fermenteren leidt tot verhoging van de zuurgraad door de omzetting van suikers in melkzuur onder invloed van van nature aanwezige melkzuurbacteriën. Deze hoge zuurgraad tast de huid van onkruidzaden aan en maakt ze gevoelig voor afbraak door micro-organismen. Door verhoging van de zuurgraad stopt het fermentatieproces en er ontstaat na 8 à 10 weken een stabiele toestand. In deze fase wordt het omgezette organische materiaal geconserveerd. Nut van bokashi nog moeilijk kwantificeerbaarLerink: “Het is aannemelijk dat bokashi, in de vorm van gefermenteerd maaisel van bijvoorbeeld bermen en natuurterreinen, een interessante voedingsbron kan zijn voor het bodemleven, zeker na teelten die weinig organische stof achterlaten zoals aardappels en uien. Het nut is echter nog moeilijk kwantificeerbaar. Dit ondermijnt de prikkel om bokashi op grote schaal toe te passen. De regelgeving echter vormt vooralsnog de grootste hindernis om de bokashi-methode bij te laten dragen aan de kringloop van maaisel van niet-productieve terreinen. Voor de regelgeving is bokashi feitelijk nog een onbekende grootheid.”Een officieel rapport van het Waterschap Hollandse Delta over de wettelijke hindernissen om bokashi te maken en te verspreiden, komt eerdaags ook beschikbaar.