‘Grootste vijand is onze landgrens’
Het is prachtig voorjaar in 2025. We zitten midden in de piek van de stoppersregeling. Maandenlang kwamen er bedrijven voorbij, die besloten de stekker er uit te trekken.
De varkenshouderij krimpt, maar om prijsrisico’s door exportafhankelijkheid en dierziekten te verkleinen, is een verdere en gerichte sanering nodig, schrijft columnist Carolien Hendrikx. Foto: Bert Jansen
In het noordwesten zien we vrij weinig stoppers, maar in het midden, oosten en vooral het zuidoosten lijkt er een kaalslag plaats te vinden. In bekende varkensregio´s stromen soms hele straten leeg. Diverse bedrijven zijn al volledig leeg en gesloopt. Het overgrote deel is halverwege het proces en zo af en toe komt er nog een late nieuwe stopper bij.
Het lijkt er soms op alsof de hele sector aan het stoppen is, maar als we kritisch naar de cijfers kijken dan komt de krimp waarschijnlijk uit op zo’n 15 tot 20%. Een grote hap uit de sector, maar in mijn ogen nog lang niet genoeg. De zelfvoorzieningsgraad daalt; daarmee zien we een structureel hogere opbrengstprijs en een daling op de mestmarkt, maar de zelfvoorzieningsgraad is nog altijd ver boven de 100%.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
