Gewas is mooi, nu de prijs nog

Boer onderhandelt beter met natuur dan met afnemers. dat moet anders.Als boer ben je voortdurend in onderhandeling met de natuur. Je zet de natuurlijke omgeving naar je hand om een inkomen te verdienen. Maar dit voorjaar toont duidelijk aan dat het niet de uitkomst van die ‘samenwerking’ is die je succes bepaalt. De gewassen staan er prachtig bij. Het is een beetje aan de droge kant, maar op de meeste plaatsen regende het op tijd om de groei er mooi in te houden. Het staat er zo mooi voor dat de opbrengsten straks bijna alleen nog maar kunnen tegenvallen.

En toch is de stemming niet best. Alweer was er internationaal melkveehoudersprotest, deze keer in Luxemburg. En vergeet de varkenshouders niet, die na slechte jaren nog steeds niet echt een inkomen halen. Het is crisis, kortom. Gelukkig zijn er lichtpuntjes. Aandelenkoersen stabiliseren, banken en consumenten krijgen meer vertrouwen, er wordt weer economische groei voorzien. En landbouweconomen blijven volhouden dat juist voor deze sector de lange termijn er gunstig uitziet. Ze wijzen op de groeiende wereldbevolking en de (grond)honger van China.

Het vervelende is dat ook bij economisch herstel de primaire sector aan de achterste speen ligt. De leveranciers van de grondstof profiteren als laatste. In de hele keten is de boer de zwakste en de supermarkt de sterkste partij, bleek maar weer eens op een symposium van het LEI, vorige week. En volgens een studie van de Rabobank over de varkenshouderijketen hebben retailers op een schaal van 1 tot 10 een 10 voor winst en de varkenshouders en telers van voergrondstoffen een 1.

De score voor benodigd krediet is andersom: iedereen heeft geld nodig van de bank, behalve de retail, want die laat de consument contant betalen en laat rekeningen van leveranciers twee maanden liggen. Wie sterk staat, kan zich zoiets permitteren.
Dus waar ligt de winst? In een sterkere ketenpositie. In de onderhandelingen met de natuur staat de boer al ijzersterk. Nu nog de afnemers mores leren.