Geitjes doodknuppelen of afmesten?

Het jaarlijkse 4H-kamp herinnert me aan een vertederend artikel over de opfok van jonge geitjes. Én aan een foto van een boer, die zijn doodgeknuppelde geitjes opstapelt op een pallet.Wat het bloggen betreft, is het even een tijdje stil geweest doordat ik een verhuizing te regelen had van Noorwegen naar Frankrijk. Johan en ik zijn uit elkaar, en hij probeert de boerderij in zijn eentje voort te zetten. Zijn streven is het pachtcontract ‘uit te zitten’, dat nog loopt tot augustus 2012.
Iedereen die de boerderij in Bessaker kent, weet hoe zwaar dat is! De grupstal uit de jaren zeventig kent vele mankementen, en zou eigenlijk nog vandaag afgebroken moeten worden. Maar de eigenaar wil wachten met verkoop aan derden, tot oma overleden is. Deze afweging wordt gemaakt uit respect voor haar, maar gaat ten koste van een gezond stalklimaat en een optimale bedrijfsvoering. Het is afwachten hoe de zaken zich zullen ontwikkelen.Head, Heart, Hands and HealthIk heb nog blog- en reportagemateriaal liggen over een aantal Noorse boeren en ga straks vrolijk in Frankrijk verder. Wat Bessaker betreft, het dorp waar ik drie jaar gewoond heb, is dit de laatste blog. Aanleiding is het 4H-kamp dat eind juni gehouden werd, waardoor het dorp even op de kop stond. Er kampeerden toen 600 kinderen. Voor Bessaker, dat ongeveer 100 inwoners telt, betekende dit een gigantische toeloop.

4H staat voor Head, Heart, Hands and Health, en komt oorspronkelijk uit Amerika. Men vond dat de boeren niet genoeg open stonden voor nieuwe, agrarische ontwikkelingen en men hoopte de jeugd hier wél mee te bereiken.
A.B. Graham startte de eerste ‘groene’ jongerenclub in 1902 in Ohio. Vandaag de dag telt Amerika meer dan 6 miljoen jeugdleden, en vind je 4H in meer dan 80 landen wereldwijd.

Van een vriend, die werkzaam is in het Noorse lagere onderwijs, weet ik dat 4H in de Bessaker-regio weinig agrarische activiteiten kent. De kinderen zijn veel buiten, en doen verantwoorde projecten en spellen. Hetzelfde idee als Scouting in Nederland, waar ik een aantal jaren leidster was. Niet overal in Noorwegen is dat zo. Er zijn ook regio’s waar ieder jaar bijvoorbeeld de fleslammeren worden grootgebracht. Onderstaand de vertaling van een artikeltje uit Bondebladet:Niet rijk met 4H-geitenEsten, Steinar en Sveinar uit Vingelen zijn lid van 4H en ondervonden aan den lijve hoe het werkt in de Noorse vleessector. Zij kochten 20 jonge geitjes om af te mesten, en waren 6 maanden later in eerste instantie wel tevreden met de verkoopresultaten. Zij kregen 95 kronen (€11,91) per kilo en hadden veel meer kilo’s kunnen verkopen.
Het trio incasseerde 24.000 kronen (iets meer dan €3.000) en kwam tot de conclusie dat er na aftrek van allerlei kosten zoals aankoop van de dieren, voer, slacht en verpakkingsmateriaal, er nauwelijks iets was overgebleven.
Toch spelen ze met de gedachte om het de volgende keer grootser aan te pakken. “We hebben nu geleerd dat 20 dieren te weinig is om geld te verdienen. We moeten minstens het dubbele aantal hebben, anders is het geen kassa”, aldus het trio.Doodknuppelen die handel!Vertederend verhaal! Leg dit eens naast die boer die niet de moeite neemt, de pasgeboren jonge bokjes die op zijn bedrijf geboren worden in de bergen neer te schieten. Dat is gangbaar in Noorwegen – dan hebben de wilde dieren ook wat te eten.
Nee, hij knuppelt ze dood en stapelt ze op een pallet; klaar voor destructie. Ongeloofwaardig verhaal? Voor mij wel, tot ik de foto van de pallet met de verminkte kadavertjes zag. Zullen we Greenpeace maar inschakelen? Of deze boer naar 4H sturen? Hoewel, dat wil je de kinderen toch ook weer niet aandoen!

Ik denk terug aan een mooie ochtend vorig jaar. Johan achter de pc, en ik met ontbijt en de krant op de bank. Een plotseling geluid doet me opkijken, en ik zie Johan vreemd wit naar het scherm kijken. “Niet komen” zegt hij, “ik zie een filmpje van een bedrijf in Australië waar alle regels aan de laars worden gelapt. Nu zijn ze gewaarschuwd dat ze controle krijgen, en worden alle (verwaarloosde) kalveren afgeslacht en opgeruimd.” Gruwelijk. Ik lust mijn ontbijt niet meer.

Gewetensvraag: wat doe je als je geconfronteerd wordt met onnodig dierenleed? Het naast je neerleggen, met de gedachte: dat is ver van mijn bed, en ik kan de wereld nu eenmaal niet veranderen. Of trek je ten strijde en wordt de boer erbij gelapt?